Rûm Sûresi 26. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Rûm 26Cüz 21 · Sayfa 407

Rûm Sûresi 26. Âyet

الروم

Velehu men fî-ssemâvâti vel-ard(i)(s) kullun lehu kânitûn(e)

Göklerde ve yerde kim varsa yalnızca O'na aittir. Hepsi O'na boyun eğmektedirler.

Rûm Suresi'nin 26. ayeti, Allah'ın evren üzerindeki mutlak egemenliğini ve tüm varlıkların O'na boyun eğdiğini vurgular. Ayet, 'gökler', 'yer' ve 'boyun eğme' kavramları üzerinden ilahi kudretin kapsamını dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.

1ٱلسَّمَـٰوَٰتِs-m-v

Kök:س م و—Gökler, Allah'ın yaratıcılığının ve kudretinin tecelli ettiği üst âlemlerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Semâ kelimesi, 'yükseklik' ve 'üstte olma' anlamlarına gelir. Kur'an'da genellikle yedi kat gökler olarak ifade edilen, yeryüzünün üzerinde bulunan ve yıldızları barındıran âlemleri ifade eder. Bu ayette ise Allah'ın mülkiyetinin ve hükümranlığının kapsadığı geniş alanı belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Semâvât, 'gökler' demektir ve Kur'an'da mecazi olarak da 'yüksek mertebeler' veya 'ilahi kudretin tecelli ettiği yerler' anlamında kullanılır. Bu ayette, Allah'ın mülkiyetinin sadece yeryüzü ile sınırlı olmadığını, tüm evreni kapsadığını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'semâ' kavramının Kur'an'da hem fiziksel gökyüzünü hem de metafiziksel bir âlemi ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, 'göklerde olanlar' ifadesi, Allah'ın yaratmış olduğu tüm varlıkları, melekleri ve diğer göksel unsurları kapsayan geniş bir anlam taşır ve O'nun mutlak egemenliğini vurgular.

2ٱلْأَرْضِe-r-d

Kök:أ ر ض—Yeryüzü, üzerinde canlıların yaşadığı ve Allah'ın kudretinin tecelli ettiği mekandır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Arz kelimesi, 'yeryüzü' anlamına gelir ve Kur'an'da genellikle göklerin zıddı olarak kullanılır. Bu ayette, 'göklerde ve yerde olanlar' ifadesiyle birlikte kullanılarak, Allah'ın mülkiyetinin ve hükümranlığının tüm evreni, yani hem üst âlemleri hem de alt âlemleri kapsadığını belirtir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Arz, 'yeryüzü' demektir ve Kur'an'da Allah'ın yaratma ve rızık verme kudretinin bir göstergesi olarak sıkça zikredilir. Bu ayette, yeryüzündeki tüm varlıkların Allah'a ait olduğunu ve O'nun hükmü altında olduğunu ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'arz' kelimesinin Kur'an'da sadece coğrafi bir alanı değil, aynı zamanda üzerinde yaşayan tüm canlıları ve barındırdığı tüm unsurları ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, yeryüzündeki her şeyin Allah'a ait olduğu ve O'nun iradesine tabi olduğu vurgulanır.

3قَـٰنِتُونَk-n-t

Kök:ق ن ت—İtaat edenler, boyun eğenler, Allah'ın emrine teslim olanlardır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kunût kelimesi, 'itaat etmek', 'boyun eğmek' ve 'sürekli ibadet etmek' anlamlarına gelir. Bu ayetteki 'kânitûn' ifadesi, göklerde ve yerde bulunan tüm varlıkların, iradeli olsun veya olmasın, Allah'ın emrine ve kanunlarına tabi olduğunu, O'na boyun eğdiğini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Kânitûn, 'itaat edenler' demektir. İbn Kuteybe, bu kelimenin Kur'an'da farklı bağlamlarda kullanıldığını, ancak bu ayetteki anlamının, tüm yaratılmışların Allah'ın iradesine ve kudretine karşı gelmeyip O'na teslim olduğunu gösterdiğini belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kunût, 'devamlı itaat' ve 'huşu ile boyun eğme' anlamlarını içerir. Bu ayette, 'kânitûn' kelimesi, sadece insanların değil, tüm evrendeki varlıkların, kendi fıtratları gereği Allah'ın koyduğu düzene ve kanunlara uygun hareket ettiğini, O'na karşı bir isyan içinde olmadığını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kunût' kavramının Kur'an'da 'Allah'a tam bir teslimiyet ve itaat' anlamını taşıdığını belirtir. Bu ayette, 'kânitûn' ifadesi, evrendeki her şeyin Allah'ın mutlak iradesine boyun eğdiğini, O'nun koyduğu yasalara göre hareket ettiğini ve bu durumun evrensel bir gerçeklik olduğunu vurgular.

Rûm Sûresi

Kuranı Kerim Türkçe okunuş:

30.26 - Ve lehû men fis semâvâti vel ard, kullul lehû kânitûn.

Diyanet Meali:

30.26 - Göklerde ve yerde kim varsa yalnızca O'na âittir. Hepsi O'na boyun eğmektedirler.

Elmalılı Hamdi Yazır Meali:

30.26 - Hem Göklerde ve Yerde kim varsa onun, hepsi ona divan durmaktadır.

Görüldüğü gibi bu ayet-i kerîme de çok açıktır.

“Göklerde ve yerde men-kim varsa yalnızca O'na âittir.”

“Hepsi O'na boyun eğmektedirler.” Hakk’a boyun eğmek kulluğun görevidir ve vefadır. Bu ayet-i kerîme ile yeryüzünde ve gökyüzünde olan insan-dabbe sülâlelerinin vefakâr ve değer bilir olanlarından bahsedilmektedir.

Geçtiğimiz sayfalarda ise bunların Allaha inanmayıp batıla iman, Allaha küfredenlerinden bahsedilmişti. Demekki aynen bizim sülâle neslimizin durumu ne ise, onlarında-yani gökyüzü insan-Dabbe-sülâlerininde, aynı hallerde olduğu açık olarak belirtilmektedir. ^[31] “ İz- -T-B- ”

Eserin tamamını oku