Rûm Sûresi 51. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'irsâl' kelimesinin bir şeyi serbest bırakmak, göndermek ve salıvermek anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'erselnâ rîhan' ifadesi, Allah'ın rüzgarı bir kudret ve imtihan vesilesi olarak göndermesini ifade eder, bu da ilahi bir eylemi ve müdahaleyi gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'erselnâ' fiilinin mecazi olarak bir şeyin meydana gelmesine sebep olmak anlamında kullanıldığını ima eder. Burada rüzgarın gönderilmesi, Allah'ın tabiat olayları üzerindeki mutlak hakimiyetini ve bu olaylarla insanları sınamasını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'rîh' kelimesinin Kur'an'da hem rahmet hem de azap rüzgarı olarak kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki bağlam, 'musfarrâ' (sararmış) kelimesiyle birlikte düşünüldüğünde, bitkileri kurutan ve dolayısıyla bir felakete işaret eden olumsuz bir rüzgarı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rîh' kelimesinin 'revh' (rahatlık) kökünden geldiğini ancak Kur'an'da genellikle tekil olarak kullanıldığında azap, çoğul olarak kullanıldığında ise rahmet rüzgarını ifade ettiğini belirtir. Ayette tekil kullanılması, olumsuz bir etkiyi, yani bitkilerin sararmasına neden olan bir rüzgarı işaret eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'rîh' kavramının sadece fiziksel bir olgu olmadığını, aynı zamanda ilahi bir müdahalenin ve gücün sembolü olduğunu vurgular. Bu ayetteki rüzgar, Allah'ın kudretini gösteren ve insanların nankörlüğünü ortaya çıkaran bir imtihan aracıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'musfarr' kelimesinin 'sufra' (sarılık) kökünden geldiğini ve bir şeyin renginin sarıya dönmesi, solması anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, rüzgarın etkisiyle yeşilliğin canlılığını kaybedip kurumasını, yani bir felaketin görsel sonucunu betimler.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'isfirâr' fiilinin bir şeyin renginin sarıya dönmesi ve canlılığını yitirmesi anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'musfarrâ' kelimesi, insanların gözlemlediği bu olumsuz değişimi, yani bitkilerin kuruyup sararmasını ifade eder ki bu da bir nimetin elden gitmesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'küfr' kelimesinin asıl anlamının bir şeyi örtmek olduğunu ve bu nedenle nimeti örtmek, yani nankörlük etmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'yekfurûn' ifadesi, insanların Allah'ın gönderdiği rüzgarın olumsuz etkisiyle (bitkilerin sararmasıyla) karşılaştıklarında, daha önceki nimetleri unutup hemen şikayete ve inkâra yönelmelerini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın nimetlerine karşı nankörlük ve şükürsüzlük anlamında da kullanıldığını vurgular. Bu ayette, insanlar bir musibetle karşılaştıklarında, Allah'ın daha önceki lütuflarını unutup hemen nankörlük etmeye başlamaları, 'küfr'ün bu yönünü açıkça ortaya koyar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'küfr' kelimesinin semantik alanının geniş olduğunu ve nimeti inkâr etme, hakkı örtme gibi anlamları içerdiğini belirtir. Ayetteki 'yekfurûn' fiili, insanların zorluk anında Allah'ın kudretini ve nimetlerini unutup, şikayet ve isyana yönelerek nankörlük etme eğilimini gösterir.