Lokmân Sûresi 22. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Lokmân 22Cüz 21 · Sayfa 413

Lokmân Sûresi 22. Âyet

لقمان

Vemen yuslim vechehu ila(A)llâhi vehuve muhsinun fekadi-stemseke bil'urveti-lvuśkâ(k) ve-ila(A)llâhi ‘âkibetu-l-umûr(i)

Kim iyilik yaparak kendini Allah'a teslim ederse, şüphesiz en sağlam kulpa tutunmuştur. İşlerin sonu ancak Allah'a varır.

Lokmân Suresi 22. ayet, Allah'a teslimiyetin ve ihsanın önemini vurgularken, bu teslimiyetin kişiyi en sağlam bağa ulaştıracağını ifade eder. Ayet, 'İslam', 'ihsan', 'istimsek' ve 'urvetü'l-vüskâ' gibi temel kavramlar üzerinden kurtuluş ve akıbetin Allah'a ait olduğu mesajını verir.

1يُسْلِمْs-l-m

Kök:س ل م—Kendini Allah'a teslim etmek, O'nun iradesine boyun eğmek ve O'na yönelmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İslam kelimesi, 'selam' kökünden türemiş olup, barış ve esenlik anlamlarını içerir. Ayetteki 'yüslim vechehû' ifadesi, kişinin tüm benliğiyle, içtenlikle Allah'a yönelmesi, O'nun hükmüne teslim olması ve O'na itaat etmesi anlamındadır. Bu, sadece dışsal bir teslimiyet değil, aynı zamanda kalbî bir yöneliştir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İslam, Kur'an'da 'Allah'a teslim olma' anlamında merkezi bir kavramdır. Bu teslimiyet, kişinin kendi iradesini Allah'ın iradesine tabi kılması ve O'nun emirlerine uyması demektir. Ayetteki kullanımı, kişinin tüm varlığıyla (vechehû) bu teslimiyeti gerçekleştirmesini ifade eder ki bu, samimi bir imanın göstergesidir.

2مُحْسِنٌh-s-n

Kök:ح س ن—İyilik yapan, işini en güzel şekilde yapan, Allah'ı görüyormuşçasına ibadet eden kimse.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İhsan, 'hüsn' kökünden gelir ve bir şeyi güzel yapmak, iyi yapmak anlamına gelir. Ayetteki 'muhsin' kelimesi, kişinin sadece Allah'a teslim olmakla kalmayıp, bu teslimiyeti en güzel şekilde, yani samimiyetle, ihlasla ve Allah'ın rızasını gözeterek yapmasını ifade eder. Bu, hem amellerin kalitesini hem de niyetin saflığını kapsar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İhsan, Allah'a kullukta en üst mertebedir. Kişinin Allah'ı görüyormuşçasına ibadet etmesi veya O'nun kendisini gördüğünü bilerek hareket etmesidir. Ayetteki 'muhsin' vasfı, Allah'a teslimiyetin (yüslim vechehû) sadece bir eylem değil, aynı zamanda derin bir bilinç ve mükemmellik arayışı içinde yapılması gerektiğini vurgular.

3ٱسْتَمْسَكَm-s-k

Kök:م س ك—Sıkıca tutunmak, sarılmak, sağlam bir şekilde bağlanmak.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): 'İstimsek', bir şeye sıkıca yapışmak, onu bırakmamak demektir. Ayetteki kullanımı, Allah'a teslim olan ve ihsan sahibi olan kişinin, kendisini kurtuluşa götürecek olan en sağlam bağa, yani Allah'ın dinine ve O'nun ipine sıkıca tutunduğunu mecazi olarak ifade eder. Bu tutunma, güven ve istikrarı simgeler.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): İstimsek fiili, bir şeyi kuvvetle tutmak, ona yapışmak anlamındadır. Kur'an bağlamında, Allah'ın dinine, kitabına veya peygamberine sıkıca sarılmayı ifade eder. Bu ayette, Allah'a teslimiyet ve ihsanın bir sonucu olarak elde edilen manevi güvenliği ve sağlamlığı vurgulamak için kullanılmıştır.

4ٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰa-r-w / w-th-q

Kök:ع ر و / و ث ق—En sağlam kulp, kopmaz bağ, güvenilir dayanak.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): 'Urvetü'l-vüskâ', mecazi bir ifadedir ve 'en sağlam kulp' anlamına gelir. Bu, kişinin tutunduğu, güvendiği ve asla kopmayacak olan bir bağdır. Ayette, Allah'a teslimiyetin ve ihsanın kişiyi ulaştırdığı, kurtuluşu garanti eden dinî ve manevi bağı temsil eder. Bu, Allah'ın ipi, İslam dini veya sağlam iman olarak yorumlanmıştır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Urve, bir şeye tutunulan yer, kulp demektir. Vüskâ ise 'vesîk' kökünden türemiş olup, en sağlam, en güvenilir anlamına gelir. Birlikte 'el-urvetü'l-vüskâ', kopması mümkün olmayan, en güvenilir ve sağlam bağdır. Ayette, Allah'a yönelen ve iyilik yapanların elde edeceği nihai güvenliği ve kurtuluş yolunu sembolize eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Urvetü'l-vüskâ, Kur'an'da 'kopmaz kulp' olarak geçer ve genellikle İslam dinini, imanı veya Allah'ın ahdini ifade eder. Bu ayette, kişinin Allah'a tam bir teslimiyet ve ihsanla yönelmesi durumunda, kendisini dünyevi ve uhrevi felaketlerden koruyacak, asla çözülmeyecek sağlam bir bağa tutunduğunu anlatır.

5عَـٰقِبَةُa-q-b

Kök:ع ق ب—Sonuç, akıbet, bir işin nihai neticesi.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Akıbet, bir şeyin sonu, neticesi anlamına gelir. Ayetteki 'ilallahi âkıbetü'l-umûr' ifadesi, tüm işlerin, eylemlerin ve olayların nihai sonucunun, hükmünün ve dönüşünün Allah'a ait olduğunu belirtir. Bu, insanların çabalarının ve seçimlerinin sonucunun Allah tarafından belirleneceği ve O'nun takdirine bağlı olduğu mesajını verir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Akıbet, bir şeyin ardından gelen sonuçtur. Ayette, insanların dünya hayatındaki amellerinin ve tercihlerinin nihai sonucunun Allah'ın elinde olduğunu, O'nun adalet ve hikmetiyle tecelli edeceğini ifade eder. Bu, insanlara sorumluluklarını hatırlatırken, aynı zamanda nihai hükmün Allah'a ait olduğunu vurgular.

Lokmân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(٣١.٢٢)
~~31.22~
وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُورِ
~ ~ ~

Kuranı Kerim Türkçe okunuş:
31.22 - Ve mey yuslim vechehû ilallâhi ve huve muhsinun fekadistemseke bil urvetil vuskâ, ve ilallâhi âkıbetul umûr.

Diyanet Meali:
31.22 - Kim iyilik yaparak kendini Allah'a teslim ederse, şüphesiz en sağlam kulpa tutunmuştur. İşlerin sonu ancak Allah'a varır.

Elmalılı Hamdi Yazır Meali:
31.22 - Halbuki her kim özü muhsin olarak yüzünü tertemiz Allaha tutarsa o hakıkaten en sağlam kulpa yapışmıştır, öyle ya bütün işlerin akıbeti Allaha dayanır.

Görüldüğü gibi bu Ayet-i kerime de, Rahmaniyet mertebesi tarafından “Hakikat” mertebesinden tarif, anlatım ve bilgi verilmektedir.

Ayet-i kerimede geçen “Muhsin” kelimesinin izahı geçmiş sayfalarda 58 den itibaren bilgiler vardır geriye dönüp oranın tekrar okunmasında yarar olacağı açıktır. İz--T-B-

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(3)

Kelime-i Lokmâniyye TB. İlyâs-Lokmân-Hârûn Fasılları Özün Özü ve Sırrın Sırrı (Cilt 4)