Velev terâ iżi-lmucrimûne nâkisû ruûsihim ‘inde rabbihim rabbenâ ebsarnâ vesemi'nâ ferci'nâ na'mel sâlihan innâ mûkinûn(e)
Suçlular, Rablerinin huzurunda boyunlarını büküp, "Rabbimiz! (Gerçeği) gördük ve işittik. Artık şimdi bizi (dünyaya) döndür ki, salih amel işleyelim. Biz artık kesin olarak inanmaktayız" dedikleri vakit, (onları) bir görsen!
Secde Sûresi
Ölüm halinin tadışı ile birlikte artık ne bir sır ne de bir perde kaldı, inanmayanların dahi inkâr edemeyeceği kadar gerçek olan yaşantıya geçilmiş olundu. Dünya hayatında iken Gayb olarak veya batın olarak adlandırılan yaşam artık zahir oldu ve burada kendi hakikatini anlamadan yaşayan ve hakkı inkâr edenlerin gaflet içindeki halleri yine aynı ile tekrar ettiğini görüyoruz.
Artık ölüm vaki olmuş ve rablerinin huzuruna gelmişler ama halen Allahtan gafil bir şekilde “bizi geri çevir de salih amel işleyelim“ diyecekler. Huzuru ilahide ikin geri dönmeyi istemek yerine af ve mağfiret dileselerdi olmaz mıydı? Elbette olurdu ama Allah c.c. kendisine ortak koşanların günahlarını affetmeyeceğini Nisa 48 de belirtmekte, bu şirklerinden dolayı affedilmeyi akıllarına bile getiremediklerinden geri dönmeyi arzulayacaklardır.
Ama artık emri teklifi ortadan kalktığından dolayı dünya hayatında iken elde ettiği ne ise onunla baş başa kalınacak. Bu ayetin bir de batıni olaraktan şu şekilde yorumlamak mümkündür;
Rablerinin önlerinde boyun bükmeleri aynı dolu bir başak tanesinin eğilmesi gibi düşüne biliriz. Fenafillah mertebesine gelen bir kişi de ameli salih vukuu bulmaya bilir. Kişi o evrede kendinde olmadığından dolayı rabbine niyaz eder ve yakîne erdim beni artık geri çevir demesi ile birlikte Fenafillahtan Bakâbillâh’a geçişi talep etmekte dir. T.O.Muharrem Halil-İz.