Sâffât Sûresi 121. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Sâffât 121Cüz 23 · Sayfa 450

Sâffât Sûresi 121. Âyet

الصافات

İnnâ keżâlike neczî-lmuhsinîn(e)

Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Bu ayet, Allah'ın iyilik yapanları ödüllendirme prensibini vurgulamaktadır. Temel kavramlar, ilahi bir eylem olan 'cezalandırma/ödüllendirme' ve bu ödülü hak eden 'iyilik yapanlar' etrafında şekillenmektedir.

1نَجْزِىc-z-y

Kök:ج ز ي—Allah'ın bir karşılık vermesi, ödüllendirmesi veya cezalandırması eylemini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cezâ kelimesi, bir fiilin karşılığı olarak verilen şeyi ifade eder; bu karşılık bazen iyilik, bazen kötülük olabilir. Ayetteki 'neczî' fiili, Allah'ın muhsinlere (iyilik yapanlara) lütuf ve ihsanla karşılık vermesi, yani onları ödüllendirmesi anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cezâ, bir şeyin karşılığıdır. Burada 'neczî' fiili, Allah'ın iyilik yapanlara güzel bir karşılık, yani mükafat vereceğini belirtir. Bu, Arap dilinde bir fiilin sonucunu ifade eden yaygın bir kullanımdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Cezâ kavramı Kur'an'da genellikle ilahi adaletle ilişkilendirilir. 'Neczi' fiili, Allah'ın kullarının amellerine göre karşılık vermesini ifade eder ve bu ayette 'muhsinîn' için olumlu bir karşılık, yani mükafat anlamına gelir. Bu, Allah'ın vaadinin bir teyididir.

2ٱلْمُحْسِنِينَh-s-n

Kök:ح س ن—İyilik yapanlar, güzel işler ortaya koyanlar ve Allah'a karşı ihsan bilinciyle hareket edenlerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İhsan, bir şeyi güzel yapmak ve güzel davranmaktır. Muhsin, hem fiillerini güzel yapan hem de Allah'a karşı kulluğunu en güzel şekilde yerine getiren kişidir. Ayetteki 'muhsinîn', Allah'ın rızasını kazanmak için salih ameller işleyen ve ibadetlerini ihsan şuuruyla yapan kimseleri ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Muhsin, iyilik eden, güzel davranan ve amellerini ihlasla yapan kimsedir. Bu kelime, sadece dışsal güzelliği değil, aynı zamanda içsel güzelliği ve samimiyeti de kapsar. Ayetteki 'muhsinîn', Allah'ın kendilerine vaat ettiği mükafatı hak eden üstün vasıflı kullardır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İhsan kavramı, Kur'an'da 'iman' ve 'İslam'dan sonra üçüncü ve en yüksek dinî mertebe olarak kabul edilir. Muhsin, Allah'ı görüyormuşçasına ibadet eden veya Allah'ın kendisini gördüğünü bilerek yaşayan kişidir. Bu ayette 'muhsinîn', bu yüksek ahlaki ve manevi seviyeye ulaşmış, dolayısıyla ilahi mükafata layık görülen kimselerdir.

Sâffât Sûresi

Bu âyette zâti âyetlerdendir.

İhsanın ikinci mertebesinin son bölümünü hatırlayacak olursak;

Kur’anı Keriym En’am Suresi 6. sure 79. ayette inniy veccehtü vechiye lilleziy fetaressemavati vel arda haniyfen ve ma ene minel müşrikiyne “Ben vechimi öyle bir veçhe karşı tuttum (teslim ettim) ki; o vecih, semavat ve arzı fıtratı üzere halk etmiştir. Ve ben de şirk ehli değilim,” diyerek samimiyetle yoluna devam ederken, Kur’anı Keriym Bakara Suresi 2. sure 112. ayette bela men esleme vechehü lillahi ve hüve muhsinun “İyi bilin ki kim vechini Allah’a teslim ederse, ona ihsan olunur,” Hükmüyle Allah’ın Zati ilmine mahal olmaya başlar. Ve devamında marifetullah kendisinde çoğalmaya devam eder.

İşte ancak bu kimselerde “Zat tecellisi” bulunur.

Ve ancak bunlarla “Zat mertebesi”ne ulaşılır.

Eserin tamamını oku