Selâmun ‘alâ ilyâsîn(e)
İlyas'a selam olsun.
Selam olsun İlyâsîn'e.
Bu ayet, 'İlyas'a selam olsun' ifadesiyle peygamber İlyas'a yönelik bir övgü ve esenlik dileğini içermektedir. Ayet, 'selam' kavramının hem dünyevi hem de uhrevi bir esenlik ve güvenlik anlamını taşıdığını, 'İlyasin' kelimesinin ise özel bir isim olarak İlyas peygamberi işaret ettiğini göstermektedir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'selam' kelimesinin 'selamet' kökünden geldiğini ve zahiri ve batıni her türlü afetten kurtuluş anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'selamun ala İlyasin' ifadesi, İlyas peygamberin Allah katında her türlü noksanlıktan ve musibetten uzak, esenlik içinde olduğunu ve sonraki nesiller tarafından da hayırla anıldığını ifade eder.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'selam' kavramının Kur'an'da hem bir barış ve esenlik dileği hem de Allah'ın bir sıfatı olarak kullanıldığını vurgular. Bu ayetteki kullanımı, İlyas peygambere yönelik ilahi bir lütuf ve sonraki nesillerin ona duyduğu saygının bir ifadesi olarak, onun üzerine bir esenlik ve güvenlik halinin daim kılınması anlamını taşır.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'selam' kelimesinin burada 'esenlik ve güvenlik' anlamında kullanıldığını ve bu ifadenin, İlyas peygamberin düşmanlarından ve her türlü kötülükten emin kılındığını, aynı zamanda sonraki nesiller tarafından da hayırla anılacağını mecazi olarak ifade ettiğini belirtir.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'İlyasin' kelimesinin 'İlyas' isminin bir başka telaffuzu veya çoğul formu olduğunu, ancak burada tekil bir peygamber olan İlyas'ı kastettiğini belirtir. Bu kullanım, Arap dilindeki bazı isimlerin farklı formlarda gelebileceğine işaret eder ve ayetteki anlamı İlyas peygambere selam olarak sabitler.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'İlyasin' kelimesinin 'İlyas' isminin bir lehçesi olduğunu veya 'İlyas ve ona tabi olanlar' anlamına gelebileceğini ifade eder. Ancak ayetin bağlamında, 'selamun ala İlyasin' ifadesi, doğrudan İlyas peygamberin şahsına yönelik bir övgü ve esenlik dileği olarak anlaşılmalıdır.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'İlyasin' kelimesinin 'İlyas' isminin 'Yasin' vezninde gelmiş bir formu olduğunu ve bu tür kullanımların Arapçada yaygın olduğunu açıklar. Ayetteki kullanımı, İlyas peygamberin adının anılması ve ona yönelik bir saygı ifadesi olarak değerlendirilir.
Sâffât Sûresi
Ehadiyyetinden gelen tecelli-i İlâhiyyeler Selâmetle Rahman-ı Rahmâniyeden, Ruhaniyet ve Latiflik ilyasine (El Yasine yani insanı eline, efali ilâhiyye ile) akmasıdır. (Murat Derûni)