Sâffât Sûresi 131. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cezâ (جزاء) kelimesi, bir fiile karşılık verilen şeydir. Eğer fiil iyi ise karşılığı da iyi, kötü ise karşılığı da kötü olur. Bu ayette 'el-muhsinîn' (iyilik yapanlar) ile birlikte kullanıldığı için, Allah'ın onlara vereceği güzel karşılığı, yani mükafatı ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cezâ (جزاء) kelimesi, Kur'an'da hem hayır hem de şer için kullanılır. Burada 'naczî' (نجزي) fiili, 'el-muhsinîn' (iyilik yapanlar) ile ilişkilendirildiğinde, Allah'ın onlara lütuf ve ihsanla karşılık vereceği, yani mükafatlandıracağı anlamına gelir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Cezâ (جزاء) kavramı, Kur'an'da 'karşılık verme' anlamında merkezi bir yere sahiptir. İyi amellerin karşılığı 'hasene' (iyilik), kötü amellerin karşılığı 'seyyie' (kötülük) olarak ifade edilir. Bu ayette 'naczî' fiili, 'el-muhsinîn'in iyi amellerine verilecek olumlu karşılığı, yani ilahi mükafatı belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İhsan (إحسان), bir şeyi güzel yapmak ve güzel davranmaktır. Muhsin (محسن) ise, hem fiillerini güzel yapan hem de başkalarına iyilik eden kişidir. Ayetteki 'el-muhsinîn', Allah'ın emirlerine uygun hareket eden, kulluk görevlerini en güzel şekilde yerine getiren ve insanlara karşı da iyi muamelede bulunan kimseleri ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Hüsn (حسن), bir şeyin kemal derecesine ulaşmasıdır. İhsan (إحسان) ise, bir şeyi en güzel şekilde yapmak ve başkasına iyilikte bulunmaktır. 'El-muhsinîn' (iyilik yapanlar), Allah'ın kendilerine vaat ettiği mükafatı hak eden, amellerini ihlasla ve en güzel biçimde ifa eden kimselerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İhsan (إحسان) kavramı, Kur'an'da 'iyilik yapmak', 'güzel davranmak' ve 'Allah'ı görüyormuş gibi ibadet etmek' gibi geniş bir anlam yelpazesine sahiptir. 'El-muhsinîn', sadece iyi işler yapan değil, aynı zamanda bu işleri en mükemmel ve samimi bir şekilde yapan, Allah'a karşı sorumluluk bilinciyle hareket eden kişilerdir. Bu ayetteki mükafatlandırma, onların bu üstün ahlaki ve dini niteliklerinin bir sonucudur.