Sâffât Sûresi 139. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, Yunus isminin Kur'an'da geçen peygamber isimlerinden biri olduğunu belirtir ve genellikle balıkla olan kıssasıyla anıldığını ifade eder. Ayetteki kullanımı, onun peygamberlik makamına işaret eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki peygamber isimlerinin, ilahi mesajın taşıyıcıları olarak belirli bir fonksiyonu temsil ettiğini vurgular. Yunus ismi de, Allah'ın elçilerinden biri olarak, ilahi iradenin tecellisini simgeler.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-Murselîn' kelimesinin 'gönderilenler' anlamına geldiğini ve Kur'an'da Allah tarafından insanlara doğru yolu göstermek için seçilmiş elçileri ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, Yunus'un bu seçkin zümreye dahil olduğunu açıkça ortaya koyar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'irsâl' (göndermek) fiilinden türeyen 'mursel' kelimesinin, özellikle Allah tarafından bir görevle gönderilen peygamberler için kullanıldığını açıklar. Bu ayette 'el-Murselîn' çoğul formuyla, Yunus'un peygamberler zincirinin bir halkası olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'r-s-l' kökünün temel anlamının 'bir şeyi bir yere yönlendirmek, göndermek' olduğunu ve Kur'an'da bu kökten türeyen kelimelerin genellikle ilahi mesajın iletilmesi bağlamında kullanıldığını ifade eder. 'el-Murselîn' ise, bu ilahi görevi üstlenen seçkin şahsiyetleri ifade eder.