Sâffât Sûresi 164. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'makam' kelimesinin 'kıyâm' kökünden geldiğini ve durulan, ikamet edilen yeri ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'makamun ma'lum' ifadesi, her meleğin Allah katında belirli bir rütbesi ve vazifesi olduğunu, bu rütbenin değişmez ve bilinen olduğunu vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'makam' kelimesini 'durulan yer' veya 'konum' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla, meleklerin Allah'a ibadet için belirli bir duruşa sahip olduklarını ve bu duruşun kendilerine özgü olduğunu ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'makam' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel bir yer değil, aynı zamanda manevi bir mertebe ve statü anlamına geldiğini belirtir. Meleklerin 'makamun ma'lum' ifadesi, onların ilahi hiyerarşideki sabit ve tayin edilmiş yerlerini, dolayısıyla görev ve yetki alanlarını gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ma'lum' kelimesinin 'bilinen, tayin edilmiş' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'makamun ma'lum' ifadesi, meleklerin her birinin Allah katında belirli bir rütbesi ve vazifesi olduğunu, bu rütbenin değişmez ve bilinen olduğunu vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ilm' kökünden türeyen 'ma'lum' kelimesinin, 'bilgiyle kuşatılmış, kesin olarak belirlenmiş' anlamını taşıdığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, meleklerin makamlarının keyfi değil, ilahi bir düzenlemeyle sabitlenmiş ve herkesçe bilinen bir niteliğe sahip olduğunu gösterir.