Sâffât Sûresi 167. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kevn (كون) kelimesi, bir şeyin var olması, meydana gelmesi veya bir halden başka bir hale geçmesi anlamlarına gelir. Ayetteki 'kânû' (كانوا) ifadesi, müşriklerin geçmişte sürekli olarak bu sözü söylediklerini, yani bu durumun onların bir özelliği olduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Kâne (كان) fiili, bazen geçmişte bir şeyin vuku bulduğunu, bazen de bir şeyin devamlılığını ifade eder. Burada, müşriklerin bu sözü sürekli tekrar ettiklerini, bunun onların bir tavrı olduğunu gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Kavl (قول), dil ile ifade edilen her türlü sözdür. Ayetteki 'leyekûlûne' (ليقولون) ifadesi, 'le' (ل) te'kid lamı ile pekiştirilmiş olup, müşriklerin bu sözü kesin bir şekilde ve ısrarla söylediklerini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Kavl (قول) kelimesi, bir düşüncenin veya inancın sözlü ifadesidir. Bu ayette, müşriklerin kendi durumlarına dair bir temenni ve iddiayı dile getirmelerini ifade eder. Te'kid lamı, bu sözün onların ağzından sıkça çıktığını gösterir.