Sâffât Sûresi 32. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Sâffât 32Cüz 23 · Sayfa 447

Sâffât Sûresi 32. Âyet

الصافات

Feaġveynâkum innâ kunnâ ġâvîn(e)

"Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik."

Bu ayet, azgınlığın (ğayy) bulaşıcı doğasını ve bir grubun diğerini nasıl saptırabileceğini dilbilimsel olarak ifade etmektedir. 'Azdırmak' ve 'azgın olmak' fiilleri üzerinden, eylemin faili ve mağduru arasındaki ilişki vurgulanır.

1فَأَغْوَيْنَاكُمْğ-v-y

Kök:غ و ي—Sizi azdırdık, saptırdık, doğru yoldan çıkardık.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ğayy' kökünden türeyen bu kelimeyi 'sapıklığa düşürmek, doğru yoldan saptırmak' olarak açıklar. Ayetteki 'fe-ağveynâkum' ifadesi, azgın olanların başkalarını da kendi sapıklıklarına sürükleme eylemini belirtir. Bu, sadece yol göstermek değil, aynı zamanda yanlış yola teşvik etme anlamını taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğayy' kelimesinin 'doğru yoldan sapmak, hakikatten uzaklaşmak' anlamına geldiğini belirtir. 'Ağveynâkum' ise, bir başkasını bu sapıklığa düşürme, yani 'saptırma' fiilidir. Ayetteki kullanımı, saptıranların kendi sapıklıklarının bir sonucu olarak başkalarını da saptırdıklarını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ğayy' kavramını Kur'an'da 'doğru yoldan sapma, şaşkınlık, hakikatten uzaklaşma' olarak inceler. 'Ağveynâkum' fiili, bu sapıklığı başkalarına bulaştırma, onları da aynı şaşkınlığa sürükleme eylemini gösterir. Bu, sadece bir etki değil, aynı zamanda aktif bir saptırma çabasıdır.

2كُنَّاk-v-n

Kök:ك و ن—Biz idik, biz olmuştuk, bizim durumumuz buydu.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'kâne' fiilinin Kur'an'daki kullanımlarını incelerken, bu fiilin sadece geçmiş zamanı değil, aynı zamanda bir durumun sürekliliğini veya bir niteliğin kalıcılığını da ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'künnâ' ifadesi, saptıranların zaten 'azgın' olma durumlarının geçmişten beri devam ettiğini ve bu durumun onların saptırma eylemlerinin temelini oluşturduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kâne' fiilinin 'vuku bulmak, meydana gelmek, var olmak' gibi temel anlamlarının yanı sıra, bir şeyin niteliğini veya halini bildirmek için de kullanıldığını açıklar. 'Künnâ ğâvîne' ifadesinde, 'künnâ' fiili, saptıranların 'azgın' olma halinin onların özünde var olan bir nitelik olduğunu ve bu niteliğin onların eylemlerine yansıdığını gösterir.

3غَاوِينَğ-v-y

Kök:غ و ي—Azgınlar, sapkınlar, doğru yoldan çıkmış olanlar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'ğâvî' kelimesini 'dalâlette olan, doğru yoldan sapmış, şaşkın' olarak tanımlar. Ayetteki 'ğâvîne' ifadesi, saptıranların kendilerinin de zaten sapıklık içinde olduklarını, yani başkalarını saptırmadan önce kendi içlerinde bu sapıklığı barındırdıklarını açıkça belirtir. Bu, saptırma eyleminin bir ön koşulu olarak kendi sapıklıklarını ortaya koyar.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ğâvî' ism-i failini 'ğayy' kökünden türeyen ve 'sapıklıkta olan, doğru yoldan ayrılan' anlamında kullanır. Ayetteki 'künnâ ğâvîne' ifadesi, saptıranların kendi durumlarını itiraf etmeleri olup, onların zaten sapkın bir zihniyete sahip olduklarını ve bu zihniyetin başkalarını da etkilediğini gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ğayy' kökünün Kur'an'daki kullanımlarını analiz ederken, 'ğâvî' kelimesinin 'bilinçli olarak doğru yoldan sapan, azgınlıkta ısrar eden' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'ğâvîne' ifadesi, saptıranların kendi sapıklıklarının farkında olduklarını ve bu durumun onların başkalarını saptırma eylemlerinin ardındaki motivasyonu oluşturduğunu vurgular.

Sâffât Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Şeytan biz sizi saptırdık diye cenâb-ı Hakk’ın mudill tecellisinden başka bir şey değildir. Şeytan mudill esmâsı yönünden saptırdığını ifade eder. (Murat Derûni)

"İblis, 'Beni azdırdın' (A'râf 7:16) diyerek aslında ilâhî takdiri işaret eder. Her saptıran, Hakk'ın celâl tecellîsinin aynasıdır."^[38]

"Ârif, ne şeytanı lânetler ne de mazlum edebiyatı yapar. O bilir ki her şey 'Kün' emrinin bir tecellîsidir. Mü'minin imtihanı, şeytanın da vazifesidir."^[39]

"Ey tâlib! Sakın 'beni falanca saptırdı' deyip sorumluluktan kaçma. Saptıranı yaratan da, sana irade veren de O'dur. Bu sırra erene 'Lâ mevcûde illâ Hû' (O'ndan başka varlık yoktur) sırrı açılır."^[40]

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ {الصافات/33}

(37/33) “Fe-innehum yevme-izin fî-l’azâbi muşterikûn(e)”

(37/33) Artık onlar o gün azapta ortaktırlar.

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç