Sâffât Sûresi 45. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 't-v-f' kökünü bir şeyin etrafında dönmek, dolaşmak olarak açıklar. Ayetteki 'yutâfu' fiili, cennet ehlinin etrafında hizmetkarların kadehlerle dolaşarak onlara içecek ikram etmesini, bu ikramın sürekli ve kesintisiz olduğunu belirtir. Bu, cennet nimetlerinin bolluğunu ve hizmetin kusursuzluğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 't-v-f' fiilinin mecazi olarak bir şeyin etrafında dönmekten öte, bir hizmetin sunulması ve ikram edilmesi anlamında kullanılabileceğine işaret eder. Ayetteki bağlamda, bu fiil, cennet ehlinin rahatını ve onlara sunulan ikramın kolaylığını ve sürekliliğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ke's' kelimesinin genellikle içinde şarap bulunan kadeh için kullanıldığını belirtir. Ancak cennet bağlamında, bu kelime, dünyevi sarhoşluk veren içkilerden farklı olarak, saf ve lezzetli bir içeceğin sunulduğu kabı ifade eder. Ayetteki kullanımı, cennet içeceğinin özel bir kapta sunulduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ke's' kelimesinin hem kabı hem de içindeki içeceği ifade edebileceğini belirtir. Ayetteki 'bi-ke'sin' ifadesi, cennet ehlinin kadehlerle ikram edildiğini, bu kadehlerin içindeki içeceğin ise 'ma'în' kaynağından geldiğini vurgular. Bu, cennet içeceğinin hem kabının hem de içeriğinin özel olduğunu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ke's' gibi kelimelerin Kur'an'da dünyevi çağrışımlarından arındırılarak cennet bağlamında yeni ve olumlu anlamlar kazandığını belirtir. Cennetteki 'ke's', dünyevi sarhoşluk ve olumsuzluklardan uzak, saf bir zevk ve arınma aracı olarak sunulur. Ayetteki kullanımı, bu dönüşümü açıkça ortaya koyar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'ma'în' kelimesini 'akan su' veya 'görünen, fışkıran pınar' olarak açıklar. Ayetteki 'min ma'în' ifadesi, cennet içeceğinin bir kaynaktan geldiğini, bu kaynağın sürekli aktığını ve suyunun berrak ve saf olduğunu belirtir. Bu, cennet nimetlerinin tükenmezliğini ve saflığını vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ma'în' kelimesinin 'gözle görülen, akıp giden su' anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki kullanımı, cennet içeceğinin gizli veya durgun bir yerden değil, aksine açıkça görünen, berrak ve sürekli akan bir kaynaktan geldiğini, bu durumun içeceğin saflığını ve lezzetini artırdığını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ma'în' kelimesinin Kur'an'da genellikle cennet tasvirlerinde kullanıldığını ve bu bağlamda 'berrak, tatlı ve sürekli akan su kaynağı' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'min ma'în' ifadesi, cennet içeceğinin sadece bir su değil, aynı zamanda özel niteliklere sahip, ferahlatıcı ve arındırıcı bir kaynak olduğunu vurgular.