Sâffât Sûresi 83. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Sâffât 83Cüz 23 · Sayfa 449

Sâffât Sûresi 83. Âyet

الصافات

Ve-inne min şî'atihi le-ibrâhîm(e)

Şüphesiz İbrahim de O'nun taraftarlarından idi.

Bu ayet, Hz. İbrahim'in Hz. Nuh'un yolunu takip edenlerden olduğunu ifade ederek, peygamberler arasındaki inanç birliğini ve sürekliliği vurgular. Ayet, 'şîa' kelimesinin etimolojik kökeni üzerinden bir takipçilik ve benzerlik ilişkisini ortaya koyar.

1شِيعَتِهِۦş-y-a

Kök:ش-ي-ع—Hz. Nuh'un yolunu, inancını ve metodunu takip edenler, onunla aynı görüşü paylaşanlar anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Şîa kelimesi, bir kişiye tabi olan, onun görüşünü paylaşan ve ona yardım eden topluluk için kullanılır. Ayetteki 'şîatühû' ifadesi, Hz. İbrahim'in Hz. Nuh'un dininde ve yolunda olduğunu, onunla aynı inanç ve prensipleri paylaştığını gösterir. Bu, peygamberler arasındaki tevhid akidesindeki birliği vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Şîa, bir kişinin taraftarları ve ona uyanlar demektir. Burada Hz. İbrahim'in, Hz. Nuh'un dinine ve tevhîd inancına tabi olanlardan olduğu kastedilmiştir. Bu, mecazi olarak bir 'yol arkadaşlığı' ve 'inanç birliği'ni ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'şîa' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, genellikle bir liderin veya bir fikrin etrafında toplanan, aynı görüşü paylaşan bir grup için kullanıldığını belirtir. Bu ayette, Hz. İbrahim'in Hz. Nuh'un tevhîd inancının ve peygamberlik misyonunun bir devamı olarak onun 'şîası'ndan sayılması, peygamberler arasındaki ortak dinî ve ahlaki temeli vurgular.

2لَإِبْرَٰهِيمَb-r-h-m

Kök:ب-ر-ه-م—Allah'ın dostu ve peygamberi olan Hz. İbrahim'i ifade eder; burada Hz. Nuh'un yolunu takip edenlerden biri olarak zikredilmiştir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İbrahim (a.s.) özel bir isimdir ve Kur'an'da birçok yerde zikredilen büyük peygamberlerden biridir. Bu ayette, 'şîatühû' kelimesiyle birlikte anılması, onun Hz. Nuh'un tevhîd akidesinin bir mirasçısı ve devam ettiricisi olduğunu gösterir. İsmin kendisi, 'üsvetü'l-hasene' (güzel örnek) olma vasfını taşır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İbrahim ismi, Arapça kökenli olmayıp İbranice'den Arapçalaşmış bir isimdir ve 'babaların babası' veya 'yüce baba' gibi anlamlara gelir. Kur'an'da bu isimle anılan peygamber, Hanif dininin kurucusu ve tevhidin sembolüdür. Ayetteki bağlamda, Hz. Nuh'un tevhid yolunun bir sonraki önemli temsilcisi olarak sunulur.

Sâffât Sûresi

Bu Âyet-i kerîmenin daha evvelkilerinde “Nûh” (a.s.) dan bahsedildiğinden “onun izinden gidenlerdendi” ifadesi bunu bildirmektedir. Yâni Âdem (a.s.) dan Onun zamanına gelinceye kadar bütün “Nebî ve Rasûller” in izinden demektir. Gerçek olan bütün Peygamberlerimiz bu izi sürdürmüşler ve Hz. Peygamber (s.a.v.) Efendimiz ile de Mi’râc da kemâle ermiştir. İşte ancak bu izi sürdürenler Hakk ve Mi’râc ehli olabilmektedirler.^{^[86]} “ İz- -T-B- ”

Eserin tamamını oku