Zümer Sûresi 6. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Zümer 6Cüz 23 · Sayfa 459

Zümer Sûresi 6. Âyet

الزمر

Ḣalekakum min nefsin vâhidetin śümme ce'ale minhâ zevcehâ ve enzele lekum mine-l-en'âmi śemâniyete ezvâc(in)(c) yaḣlukukum fî butûni ummehâtikum ḣalkan min ba'di ḣalkin fî zulumâtin śelâś(in)(c) żâlikumu(A)llâhu rabbukum lehu-lmulk(u)(s) lâ ilâhe illâ hu(ve)(s) feennâ tusrafûn(e)

O, sizi bir tek nefisten yarattı. Sonra ondan eşini var etti. Sizin için hayvanlardan (erkek ve dişi olarak) sekiz eş yarattı. Sizi annelerinizin karnında bir yaratılıştan öbürüne geçirerek üç (kat) karanlık içinde oluşturuyor. İşte Rabbiniz olan Allah budur. Mülk (mutlak hakimiyet) yalnız O'nundur. O'ndan başka hiçbir ilah yoktur. O halde, nasıl oluyor da haktan döndürülüyorsunuz?

Zümer Suresi 6. ayet, Allah'ın yaratma kudretini ve birliğini vurgulayan temel kavramlar etrafında şekillenmektedir. 'Nefs', 'halk' ve 'zulümât' gibi kelimeler, insanın ve evrenin yaratılışındaki ilahi hikmeti ve tek ilah inancını pekiştirmektedir.

1نَّفْسٍn-f-s

Kök:ن ف س—Ayette, insanlığın başlangıcı olan ilk yaratılmış varlığı, yani Adem'i ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nefs kelimesi, ruh, can, zat ve bir şeyin hakikati gibi anlamlara gelir. Bu ayetteki 'nefs-i vâhide' ifadesi, insan türünün başlangıcı olan ilk insanı (Adem'i) kasteder ve tüm insanlığın ondan türediğini belirtir. (el-Müfredât, s. 809)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'nefs' kavramı, bazen bireysel ruhu, bazen de bir varlığın özünü veya kendisini ifade eder. 'Nefs-i vâhide' terimi, insanlığın ortak kökenine işaret ederek, tüm insanların aynı kaynaktan geldiğini vurgular ve bu da Allah'ın yaratmadaki birliğini gösterir. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 165)

2خَلَقَكُمh-l-k

Kök:خ ل ق—Allah'ın yoktan var etme, bir şeyi belirli bir ölçü ve düzen içinde meydana getirme fiilini ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Halk (yaratma), bir şeyi takdir etmek, ölçü ve düzen vermek demektir. Allah'ın yaratması, bir şeyi yoktan var etmesi ve ona belirli bir şekil ve özellik vermesidir. Ayetteki 'halakakum' ifadesi, Allah'ın insanı ve diğer varlıkları benzersiz bir şekilde var etmesini anlatır. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 190)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Halk, bir şeyi örneksiz ve benzersiz bir şekilde icat etmek, var etmektir. Allah'ın yaratması, O'nun kudretinin ve ilminin bir tecellisidir. Bu ayetteki 'halakakum' fiili, Allah'ın insanı ve eşini, ayrıca hayvanları belirli bir düzen içinde yaratmasını vurgular. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 2, s. 504)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Halk kelimesi, Kur'an'da genellikle Allah'a nispet edilen ve O'nun mutlak yaratma gücünü ifade eden bir fiildir. Bir şeyi yoktan var etme, ona şekil ve özellik verme anlamlarını içerir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın insanı ve diğer canlıları aşamalı ve mükemmel bir şekilde yaratmasını anlatır. (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi, s. 120)

3زَوْجَهَاz-v-j

Kök:ز و ج—Bir şeyin benzeri, eşi veya tamamlayıcısı olan diğerini ifade eder; burada Adem'in eşi Havva'yı kasteder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Zevc kelimesi, hem erkek hem de dişi için kullanılır ve bir şeyin benzeri, eşi veya çifti anlamına gelir. Ayetteki 'zevceha' ifadesi, Adem'den yaratılan eşi, yani Havva'yı ifade eder. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 370)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Zevc, bir şeyin diğer yarısı veya tamamlayıcısıdır. Kur'an'da genellikle eş anlamında kullanılır. Bu ayette, 'nefs-i vâhide'den yaratılan eşi ifade eder ki bu da Havva'dır. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 2, s. 180)

4أَزْوَاجٍz-v-j

Kök:ز و ج—Hayvanlardan erkekli-dişili çiftleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zevc kelimesi, hem erkek hem de dişi için kullanılır ve bir şeyin benzeri, eşi veya çifti anlamına gelir. 'Sekiz ezvâc' ifadesi, hayvan türlerinden erkekli ve dişili sekiz çifti ifade eder ki bu da Allah'ın yaratmadaki çeşitliliğini ve düzenini gösterir. (el-Müfredât, s. 385)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Zevc, bir şeyin benzeri veya karşıtıdır. Çoğulu 'ezvâc' gelir. Bu ayetteki 'semâniyete ezvâc' ifadesi, hayvanların erkekli ve dişili çiftler halinde yaratıldığını, yani her türden bir erkek ve bir dişinin varlığını belirtir. (Umdetü'l-Huffâz, c. 2, s. 102)

5بُطُونِb-t-n

Kök:ب ط ن—Annelerin karınlarını, rahimlerini ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Batn kelimesi, karın, iç kısım anlamına gelir. 'Butûni ummehâtikum' ifadesi, annelerin rahimlerini, yani ceninin geliştiği yeri belirtir. Bu, insanın yaratılışındaki aşamalı süreci ve Allah'ın kudretini gösterir. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 105)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Batn, bir şeyin iç kısmı, gizli olan tarafıdır. İnsan vücudunda karın bölgesini ifade eder. Ayetteki 'butûni ummehâtikum' ifadesi, insanın anne karnındaki gelişim sürecine işaret eder ve bu sürecin Allah'ın kontrolünde olduğunu vurgular. (el-Külliyyât, s. 200)

6ظُلُمَـٰتٍz-l-m

Kök:ظ ل م—Üç katmanlı karanlığı, yani anne karnının, rahmin ve amniyon kesesinin karanlığını ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Zulümât kelimesi, karanlıklar anlamına gelir. Ayetteki 'zulümâtin selâs' ifadesi, ceninin içinde bulunduğu üç katmanlı karanlığı ifade eder: anne karnı, rahim ve amniyon zarı. Bu, Allah'ın yaratmadaki inceliğini ve gizemini vurgular. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 380)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zulmet, ışığın yokluğu ve karanlıktır. 'Zulümâtin selâs' ifadesi, ceninin gelişimini sağlayan üç karanlık ortamı (karın, rahim ve amniyon kesesi) mecazi olarak ifade eder. Bu, Allah'ın yaratılışındaki hassasiyeti ve korumayı gösterir. (el-Müfredât, s. 520)

Zümer Sûresi

15) (6) Peygamber (1): Hz. Âdem Safiyyullah (a.s.)

16) Divan (3)

19) Sûre-i Feth ve Fethin Hakîkatleri

21) (6) Peygamber (2): Hz. Nûh Neciyyullah (a.s.)

22) Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk: (12) Yûsuf Sûresi

24) (6) Peygamber (3): Hz. İbrâhîm Halilûllah (a.s.)

35) Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk: (1) Fâtiha Sûresi

39) Terzi Baba (2)

41) İnci Tezgâhı

49) (36) Yâ-Sin Sûresi

59) (6) Peygamber (4): Hz. Mûsâ Kelîmullah (a.s.)

60) (6) Peygamber (5): Hz. Îsâ Ruhullah (a.s.)

61) (6) Peygamber (6): Hz. Muhammed Rasûlüllah (s.a.v.)

67) (67) Mülk Sûresi

68) Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk: (1) Namaz Sûreleri

69) Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk: (2) Namaz Sûreleri

88) Nusret Tura Divanı - Erler Demine

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

TEDBIRAT I ILAHIYYE