Zümer Sûresi 7. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-F-R kökünün asıl anlamının 'örtmek' olduğunu belirtir. Çiftçinin tohumu toprağa örtmesi gibi, gerçeği veya nimeti örtmek de küfürdür. Ayetteki 'tekfüru' fiili, Allah'ın varlığını, birliğini veya gönderdiği mesajı inkar etme, üzerini örtme anlamında kullanılmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfür' kavramının Kur'an'da sadece 'inanmamak' değil, aynı zamanda 'nankörlük' ve 'gerçeği bile bile reddetmek' gibi derin anlamlar taşıdığını vurgular. Ayetteki 'tekfüru' ifadesi, Allah'ın lütuflarına karşı nankörlük etme ve O'nun hakikatini örtme eylemini kapsar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ğ-N-Y kökünün 'ihtiyaçsız olmak' ve 'zengin olmak' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'ğanî' kelimesi, Allah'ın kullarının ibadetlerine veya imanlarına hiçbir şekilde muhtaç olmadığını, O'nun zatı itibarıyla tam ve eksiksiz olduğunu mecazi bir anlatımla ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğ-N-Y kelimesinin 'ihtiyaçtan uzak olmak' anlamına geldiğini ve Allah için kullanıldığında O'nun mutlak zenginliğini ve hiçbir şeye muhtaç olmadığını ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'ğanî' kelimesi, Allah'ın kullarının küfründen veya şükründen etkilenmeyecek kadar yüce ve müstağni olduğunu vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): R-D-Y kökünün 'rıza' ve 'hoşnutluk' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'yerda' fiili, Allah'ın kullarının inkarından hoşnut olmadığını, şükretmelerinden ise razı olduğunu ifade eder. Bu, Allah'ın iradesinin ve beğenisinin bir göstergesidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Rıza kavramının, bir şeyden memnuniyet duyma ve onu kabul etme hali olduğunu açıklar. Ayetteki 'yerda' fiili, Allah'ın kullarının küfrünü tasvip etmediğini, şükürlerini ise kabul edip ödüllendireceğini gösteren ilahi bir sıfattır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ş-K-R kökünün 'nimetin izharı' ve 'nimet sahibine minnettarlık göstermek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'teşküru' fiili, Allah'ın verdiği nimetleri tanımak, onların kadrini bilmek ve bu minnettarlığı söz ve fiille ifade etmek anlamında kullanılmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'şükür' kavramının Kur'an'da sadece sözlü bir teşekkürden öte, nimetin kaynağını idrak etme ve bu idrak doğrultusunda yaşama biçimi olduğunu ifade eder. Ayetteki 'teşküru' ifadesi, Allah'ın nimetlerine karşı bilinçli bir minnettarlık ve O'nun emirlerine uygun bir yaşam sürme çağrısıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): V-Z-R kökünün 'ağır yük' ve 'günah' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'teziru' fiili, bir kimsenin başkasının günahını veya sorumluluğunu taşımayacağı, her nefsin kendi amelinden sorumlu olacağı ilkesini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): V-Z-R kelimesinin 'günah' ve 'ağır yük' anlamlarını taşıdığını ve Kur'an'da genellikle günahın ağırlığını ifade etmek için kullanıldığını açıklar. Ayetteki 'lâ teziru vâziratun vizra uhrâ' ifadesi, ahiretteki bireysel sorumluluğun kesinliğini ve adaletini ortaya koyar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): R-C-A kökünün 'geri dönmek' ve 'bir yere varmak' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'merci'ukum' kelimesi, insanların dünya hayatından sonraki nihai varış yerinin Allah olduğunu, O'nun huzuruna döneceklerini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): R-C-A kökünün 'dönüş' ve 'geri gelme' anlamlarını taşıdığını ve 'merci'' kelimesinin dönüş yeri veya zamanı anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'merci'ukum' ifadesi, kıyamet gününde tüm insanların hesap vermek üzere Allah'a dönecekleri gerçeğini vurgular.