Nisâ Sûresi 155. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nakd (نقض) kelimesi, bir şeyi sağlamlaştırdıktan sonra çözmek, bozmak anlamına gelir. Ayetteki 'nakdihim mîsâkahum' ifadesi, İsrailoğullarının Allah ile yaptıkları sağlam ahdi kasten ve bilerek bozmalarını, yani yükümlülüklerini yerine getirmemelerini anlatır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nakd (نقض) fiili, bir şeyi çözmek, bozmak demektir. Burada 'nakdihim mîsâkahum' ile kastedilen, onların Allah'a verdikleri sözü, ahdi yerine getirmemeleri, onu çiğnemeleridir. Bu, mecazi olarak bir yapının yıkılması gibi, ahdin de bozulmasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu, 'ahd' kavramının Kur'an'daki önemine değinirken, 'nakd'in bu ahdin ihlali anlamına geldiğini belirtir. İsrailoğulları bağlamında 'nakdihim mîsâkahum', onların Allah ile olan özel ilişkilerini ve bu ilişkinin getirdiği sorumlulukları kasten reddetmeleri olarak yorumlanır, bu da derin bir ahlaki ve dini sapmayı gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Küfr (كفر) kelimesi, bir şeyi örtmek anlamına gelir. Şer'i anlamda ise Allah'ın nimetlerini örtmek, yani inkâr etmek demektir. Ayetteki 'küfrihim bi-âyâtillâh' ifadesi, İsrailoğullarının Allah'ın açık delillerini ve mucizelerini bile bile reddetmelerini, hakikati gizlemelerini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Küfr (كفر), bir şeyi örtmek, gizlemek ve nankörlük etmek anlamlarına gelir. Ayetteki 'küfrihim bi-âyâtillâh', onların Allah'ın ayetlerini, yani peygamberler aracılığıyla gönderdiği delilleri ve mucizeleri inkâr etmeleri, onları görmezden gelmeleri ve üzerini örtmeleridir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu, 'küfr' kavramını Kur'an'ın temel kavramlarından biri olarak inceler ve onu 'iman'ın zıddı olarak tanımlar. Nisâ 155'teki 'küfrihim', sadece bir inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın açık delillerine karşı kasıtlı bir körlük ve nankörlük olarak ele alınır, bu da onların kalplerinin mühürlenmesinin ana nedenidir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Katl (قتل) kelimesi, cana kıymak, öldürmek demektir. Ayetteki 'katlihimu'l-enbiyâe bi-gayri hakkın' ifadesi, İsrailoğullarının peygamberleri hiçbir haklı gerekçe olmaksızın, zulümle öldürmelerini açıkça belirtir. Bu, onların isyanlarının ve azgınlıklarının en büyük göstergelerinden biridir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Katl (قتل), bir canlının hayatına son vermek anlamına gelir. 'Katlihimu'l-enbiyâe' ifadesi, onların peygamberlere karşı işledikleri bu büyük günahı, yani Allah'ın elçilerini öldürme cüretini vurgular. 'Bi-gayri hakkın' ibaresi ise bu eylemin tamamen haksız ve zalimce olduğunu pekiştirir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'katl' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının genellikle şiddet ve zulümle ilişkilendirildiğini belirtir. Bu ayetteki 'katlihimu'l-enbiyâe', sadece fiziksel bir eylem değil, aynı zamanda Allah'ın mesajına ve elçilerine karşı gösterilen en üst düzeydeki düşmanlık ve isyanın bir sembolüdür.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğulf (غلف), ğilâf (غلاف) kelimesinin çoğuludur ve bir şeyi saran, örten kılıf anlamına gelir. 'Kulûbunâ ğulfun' ifadesi, kalplerinin ilimden ve hidayetten perdelenmiş, kapalı olduğunu iddia etmelerini anlatır. Bu, onların hakikati kabul etmeye kapalı olduklarını ima eden bir bahanedir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Ğulf (غلف), kalplerin ilim ve anlayıştan mahrum, perdelenmiş olması demektir. İsrailoğulları bu ifadeyle, kendilerini hakikati anlamaktan aciz göstererek sorumluluktan kaçınmaya çalışmışlardır. Ancak ayet, bu durumun onların kendi inkârlarının bir sonucu olduğunu belirtir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Ğulf (غلف), kalplerin ilimden ve anlayıştan örtülü olmasıdır. Onların 'kulûbunâ ğulfun' demeleri, kalplerinin zaten kapalı olduğunu, bu yüzden peygamberlerin getirdiği mesajı anlayamayacaklarını iddia etmeleridir. Bu, aslında bir mazeret beyanıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tab' (طبع) kelimesi, bir şeyi mühürlemek, damgalamak ve bir şeyi belirli bir şekle sokmak anlamına gelir. 'Tabe'allâhu aleyhâ' ifadesi, Allah'ın onların kalplerini inkârları sebebiyle mühürlemesini, yani artık hakikati kabul etme yeteneklerini kaybetmelerini anlatır. Bu, onların kendi seçimlerinin bir sonucudur.

Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Tab' (طبع), bir şeyin üzerine mühür vurmak gibidir ki, bu da o şeyin içine başka bir şeyin girmesini veya dışarı çıkmasını engeller. Ayetteki 'tabe'allâhu aleyhâ bi-küfrihim', Allah'ın onların kalplerini inkârları yüzünden mühürlemesi, yani hidayetin kalplerine nüfuz etmesini engellemesidir. Bu, onların kendi eylemlerinin bir cezasıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'taba'a' fiilinin Kur'an'da genellikle ilahi bir ceza veya sonuç olarak kullanıldığını belirtir. Kalplerin mühürlenmesi, kişinin kendi iradesiyle inkârda ısrar etmesi sonucunda Allah'ın o kalbi hidayete kapatmasıdır. Bu ayette, İsrailoğullarının sürekli inkâr ve isyanlarının doğal bir sonucu olarak kalplerinin mühürlendiği vurgulanır.