İçeriğe atla
Mü'min 17Cüz 24 · Sayfa 469

Mü'min Sûresi 17. Âyet

غافر

Sohbete sor

Elyevme tuczâ kullu nefsin bimâ kesebet(c) lâ zulme-lyevm(e)(c) inna(A)llâhe serî'u-lhisâb(i)

Bugün herkese kazandığının karşılığı verilir. Bugün asla zulüm yoktur. Şüphesiz Allah, hesabı çabuk görendir.

Mü'min (Ğâfir) Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Nefs kelimesinin kullanılması gösteriyor ki ceza ve mükafat yeri insânın nefsinde tahakkuk etmektedir.

Bedenimiz madde âlemindeki aracımız, nefsimiz esmâ âlemindeki varlığımızdır.

Nefs tadları, zorlukları, güzellikleri ayırabilen bir mertebenin ismi’dir ki bu ayırma zâhirdeki bir ayırma anlayışıdır. Nefsin eğitildikten sonra sâfiye denilen bir kısmı vardır ki orada irfaniyeti ile ulûhiyyet-beşeriyet ayırımını yapmaktadır.

Nefsin emmâre ve levvâme hali sürekli olarak yaşanmaktadır bunlar ancak eğitilerek kontrol altına alındığı zaman bize faydalı olmaktadır. Bu kişi ibâdet ehli ise nefsi emmâre ve levvâmenin azgınlıklarını bir miktar kısıtlıyor ve o şekilde cennete gidebiliyor.[31] “ İz- -T-B- ”

"Hesap günü, nefsin ‘kesb’ perdesinin kalktığı gündür. O gün, herkes ‘Hakk’ın fiilini’ müşahede eder. Zulüm, ‘kesb iddiası’dır; o iddia düştüğünde zulüm kalkar."[32]

"Hakikat ehli, ‘bugün’ü dünyada da görür. Ona göre ‘ceza’ ve ‘mükâfat’, Hakk’ın tecellîsinden başka bir şey değildir."[33]