Mü'min Sûresi 4. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): C-d-l kökü, bir şeyi bükmek, çevirmek anlamından gelir. Mücadele ise, bir görüşü savunmak için delilleri ileri sürmek ve karşı tarafın delillerini çürütmeye çalışmaktır. Ayetteki 'yücâdilü' ifadesi, hakkı batılla karıştırma, hakikatten saptırma ve ayetlerin açık anlamını çarpıtma çabasını ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): C-d-l kökünden türeyen 'yücâdilü', burada 'muhâsemet' (düşmanlık, çekişme) ve 'münâzaa' (tartışma, çekişme) anlamındadır. Allah'ın ayetleri hakkında tartışmak, bu ayetlerin doğruluğunu kabul etmeyip onlara karşı çıkmak ve onları reddetmek demektir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): C-d-l kökü, Kur'an'da genellikle olumsuz bir çağrışımla, yani hakikati inkâr edenlerin veya şüphecilerin Allah'ın ayetleri karşısındaki direnişini ve boş tartışmalarını ifade etmek için kullanılır. Bu ayette de, inkarcıların ayetler üzerindeki tartışmaları, hakikati arayıştan ziyade, inkârlarını pekiştirme ve başkalarını saptırma amacı taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Âyet, açık bir alamet ve delil demektir. Allah'ın ayetleri ise, ya Kur'an'ın mucizevi ayetleri gibi sözlü delillerdir ya da evrendeki yaratılış harikaları gibi kozmik delillerdir. Bu ayette, hem Kur'an'ın kendisi hem de Allah'ın varlığını gösteren tüm deliller kastedilmektedir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Âyet kelimesi, burada 'alamet' ve 'nişane' manasındadır. Allah'ın ayetleri, O'nun kudretini, birliğini ve peygamberlerinin doğruluğunu gösteren açık işaretlerdir. Bu ayetteki tartışma, bu açık işaretleri inkâr etme ve onlara karşı çıkma eylemidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Âyet kavramı, Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahiptir. Hem Kur'an'ın metinsel birimlerini hem de Allah'ın evrendeki yaratma ve düzenleme fiillerini ifade eder. Mü'min Suresi 4. ayette, inkarcıların karşı çıktığı 'ayetler', hem vahyedilen hakikatleri hem de bu hakikatleri destekleyen evrensel delilleri kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-f-r kökü, bir şeyi örtmek, gizlemek anlamındadır. Küfür ise, Allah'ın nimetlerini veya varlığını ve birliğini gösteren delilleri örtmek, yani inkâr etmektir. Bu ayette 'kefarû' ifadesi, Allah'ın ayetlerinin açık delillerine rağmen onları kabul etmeyip üzerini örten, gizleyen ve reddeden kimseleri ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Küfür, hakikati bilmesine rağmen onu inkâr etmektir. Ayetteki 'kefarû' kelimesi, Allah'ın ayetlerinin doğruluğunu ve açıklığını görmezden gelerek onlara karşı çıkan, onları reddeden ve bu şekilde nankörlük eden kişileri tanımlar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Küfür, Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve sadece inanmamak değil, aynı zamanda Allah'ın lütfunu ve hakikati bilerek reddetmek anlamına gelir. Mü'min Suresi 4. ayetteki 'kefarû', Allah'ın ayetleri karşısında bilinçli bir inkâr ve direniş sergileyenleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-l-b kökü, bir şeyi bir halden başka bir hale çevirmek, döndürmek anlamındadır. 'Takallüb' ise, bir yerden bir yere hareket etmek, dolaşmak veya bir durumdan başka bir duruma geçmek demektir. Ayetteki 'takallübühüm', inkarcıların dünya hayatındaki hareketliliğini, ticaret ve seyahat gibi faaliyetlerini ve bu sayede elde ettikleri geçici refahı ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Takallüb, bir yerden başka bir yere intikal etmektir. Burada, inkarcıların yeryüzünde serbestçe dolaşmaları, ticaret yapmaları ve dünyevi işlerde başarılı olmaları kastedilir. Bu durum, onların Allah katındaki değerini göstermez, aksine geçici bir aldanış kaynağıdır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Takallüb, bir şeyin çeşitli hallere girmesi ve hareket etmesidir. Ayetteki 'takallübühüm fi'l-bilâd', inkarcıların dünya üzerindeki hareketliliğini ve bu hareketlilikten kaynaklanan görünürdeki başarılarını ifade eder. Ancak bu durum, onların ahiretteki akıbetleri hakkında bir yanılgıya düşülmemesi gerektiğini vurgular.