Mü'min Sûresi 49. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nâr (نار) kelimesi, ışık ve ısı veren madde anlamına gelir. Kur'an'da hem dünya ateşini hem de ahiretteki cehennem ateşini ifade etmek için kullanılır. Bu ayetteki kullanımı, cehennemdeki azap mekânı olan ateşi belirtir ve oradaki kişilerin durumunu tasvir eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nâr (نار) kelimesi, mecazi olarak da azap ve ceza anlamında kullanılır. Ayetteki 'fî'l-nâr' (ateşte olanlar) ifadesi, cehennem azabına maruz kalanları anlatır ve onların içinde bulundukları şiddetli durumu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hazen (خزن) kelimesi, bir şeyi korumak, muhafaza etmek anlamına gelir. Hazene (خزنة) ise bu işi yapanlar, yani bekçilerdir. Ayetteki 'hazene cehennem' (cehennemin bekçileri) ifadesi, cehennemin düzenini ve azabın uygulanmasını denetleyen melekleri ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hazene (خزنة) kelimesi, bir şeyi korumak ve idare etmekle görevli olanlar için kullanılır. Kur'an'da cennet ve cehennem için kullanılan bu terim, ilahi emri yerine getiren ve bu mekanların işleyişini sağlayan varlıkları belirtir. Ayetteki bağlamda, azabın hafifletilmesi talebinin muhatabı olarak geçer.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Da'v (دعاء) kelimesi, birini çağırmak, yardım istemek veya bir şeye yönelmek anlamlarına gelir. Kur'an'da genellikle Allah'a yönelerek talepte bulunma, yalvarma ve ibadet etme anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'ud'û' (yalvarın) emri, cehennem ehlinin çaresizlik içinde bekçiler aracılığıyla Allah'tan yardım dilemesini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Dua (دعاء) kavramı, Kur'an'da insanın Allah ile olan ilişkisinde merkezi bir yer tutar. Genellikle bir dilek, bir yakarış veya bir çağrı olarak anlaşılır. Ayetteki 'ud'û Rabbe-kum' (Rabbinize yalvarın) ifadesi, cehennem ehlinin acizliğini ve Allah'ın kudreti karşısındaki durumlarını gösterir; onların doğrudan Allah'a yönelme cesareti bulamayarak bekçiler aracılığıyla talepte bulunmaları dikkat çekicidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Rabb (رب) kelimesi, terbiye eden, yetiştiren, sahip olan, efendi ve yöneten anlamlarına gelir. Allah için kullanıldığında, O'nun yaratıcılık, rızık vericilik, hükümranlık ve terbiye edicilik vasıflarını ifade eder. Ayetteki 'Rabbe-kum' (sizin Rabbiniz) ifadesi, cehennem ehlinin dahi Allah'ın mutlak otoritesi altında olduğunu ve O'nun merhametine muhtaç olduklarını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Rabb (رب) kavramı, Kur'an'da Allah'ın en temel isimlerinden biridir ve O'nun evren üzerindeki mutlak egemenliğini, yaratıcılığını ve her şeyi kontrol edişini vurgular. Ayetteki 'Rabbe-kum' ifadesi, cehennem ehlinin bile nihayetinde Allah'ın hükmü altında olduğunu ve azabın hafifletilmesi için tek yetkili merciin O olduğunu belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Azâb (عذاب) kelimesi, bir şeyi engellemek, alıkoymak ve acı vermek anlamlarına gelir. Kur'an'da genellikle Allah'ın günahkarlara verdiği ceza ve işkenceyi ifade eder. Bu ayetteki 'el-azâb' (azap) ifadesi, cehennem ehlinin içinde bulunduğu sürekli ve şiddetli acıyı belirtir ve onların bu durumdan kurtulma arayışını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Azâb (عذاب), bir şeyi tatlılıktan, hoşluktan uzaklaştırmak ve acı vermek demektir. Kur'an'da ahiret azabı, dünya azabından daha şiddetli ve sürekli olarak tasvir edilir. Ayetteki 'yevmen mine'l-azâb' (azaptan bir gün) ifadesi, cehennem ehlinin azabın şiddetinden dolayı en küçük bir hafiflemeye dahi razı olduğunu gösterir.