Mü'min Sûresi 81. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'رأى' fiilinin hem gözle görmeyi hem de kalple idrak etmeyi ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'yurîkum' ifadesi, Allah'ın delillerini insanların hem gözleriyle müşahede edebileceği hem de akıllarıyla kavrayabileceği bir açıklıkta sunduğunu gösterir. Bu, sadece bir gösterme değil, aynı zamanda bir ibret alma ve idrak etme çağrısıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'yurîkum' ifadesini 'yubeyyinu lekum' (size açıklar, beyan eder) şeklinde tefsir eder. Bu, Allah'ın delillerini sadece göstermekle kalmayıp, aynı zamanda onların anlamını ve hikmetini de insanlara açıkladığına işaret eder. Ayetteki bağlamda, bu delillerin anlaşılır ve kavranabilir olduğu vurgulanır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'rü'yet' kavramının Kur'an'da farklı bağlamlarda kullanıldığını ve 'gösterme' fiilinin bazen 'ibret alma' ve 'anlama' anlamlarını da içerdiğini belirtir. Ayetteki 'yurîkum' ifadesi, Allah'ın delillerini insanların ibret alması ve hakikati idrak etmesi için sunduğunu gösterir, bu da sadece pasif bir görme eylemi değil, aktif bir düşünme sürecini gerektirir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âyet' kelimesini 'açık işaret, alamet' olarak tanımlar ve Kur'an'da hem peygamberlerin mucizeleri hem de kâinattaki yaratılış delilleri için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'âyâtihî' ifadesi, Allah'ın evrende ve insanda tecelli eden, O'nun varlığına ve kudretine delalet eden tüm açık işaretlerini kapsar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'âyet' kavramının Kur'an'da 'Allah'ın varlığının ve gücünün kanıtı' olarak merkezi bir rol oynadığını vurgular. Ona göre 'âyetler', Allah'ın insanlarla iletişim kurma biçimlerinden biridir ve bu ayetteki 'âyâtihî' ifadesi, Allah'ın insanlara sunduğu bu ilahi kanıtların evrenselliğini ve açıklığını ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'âyet' kelimesinin 'alamet' ve 'nişane' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'âyâtihî' ifadesi, Allah'ın insanlara gösterdiği bu alametlerin, O'nun yaratıcılığının ve hükümranlığının somut göstergeleri olduğunu ve bu göstergelerin inkâr edilemez bir açıklıkta olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'inkâr' kelimesini 'bilinen bir şeyi reddetmek, tanımamak' olarak açıklar. Ayetteki 'tunkirûn' ifadesi, Allah'ın apaçık delillerini gördükten ve bildikten sonra dahi onları reddetme, kabul etmeme eylemini ifade eder. Bu, cehaletten ziyade, kasıtlı bir ret ve karşı çıkıştır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'inkâr'ın 'kalbin bir şeyi bilmemesi veya bildiği halde reddetmesi' olduğunu belirtir. Ayetteki 'tunkirûn' ifadesi, Allah'ın delillerinin o kadar açık olduğunu ki, onları inkâr etmenin ancak kasıtlı bir körlük veya inatla mümkün olabileceğini vurgular. Bu, delillerin zayıflığından değil, inkâr edenin tavrından kaynaklanan bir durumdur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' (inkâr) kavramının Kur'an'da 'Allah'ın nimetlerini veya hakikatini bilerek reddetme' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'tunkirûn' ifadesi, Allah'ın sunduğu 'âyât'ın (delillerin) inkâr edilemez nitelikte olduğunu ve bu inkârın, insanın kendi seçimiyle hakikatten yüz çevirmesi anlamına geldiğini gösterir.