Fussilet Sûresi 8. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Fussilet 8Cüz 24 · Sayfa 477

Fussilet Sûresi 8. Âyet

فصلت

İnne-lleżîne âmenû ve 'amilû-ssâlihâti lehum ecrun ġayru memnûn(in)

Şüphesiz iman edip salih ameller işleyenler için ise kesintisiz bir mükafat vardır.

Bu ayet, iman eden ve salih ameller işleyenlere verilecek olan kesintisiz mükafatı vurgulamaktadır. Anahtar kavramlar, imanın, salih amelin ve bu amellerin karşılığı olan kesintisiz ecirin derinliğini ortaya koymaktadır.

1ءَامَنُوا۟e-m-n

Kök:أ م ن—Allah'a ve getirdiklerine kalpten inanmak, tasdik etmek ve güvenmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), korkunun zıddı olan emniyetten türemiştir. Kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, sadece dil ile ikrarı değil, aynı zamanda kalbin tasdikini ve Allah'a tam bir güvenle bağlanmayı ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzitsu'ya göre 'iman' kavramı, Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda Allah ile kurulan bir güven ilişkisini ve O'nun vaatlerine teslimiyeti ifade eder. Bu ayetteki 'âmenû', müminlerin Allah'a olan bu derin güven ve teslimiyetini vurgular.

2ٱلصَّـٰلِحَـٰتِs-l-h

Kök:ص ل ح—İyi, doğru, faydalı ve dine uygun olan işler ve davranışlar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Salihât (صالحات), 'salâh' kökünden gelir ve 'fesad'ın zıddıdır. Her türlü iyilik ve güzellik anlamına gelir. Ayetteki 'amelû's-sâlihât' ifadesi, sadece ibadetleri değil, aynı zamanda topluma faydalı, ahlaki ve hukuki açıdan doğru olan tüm eylemleri kapsar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Salih (صالح), her şeyin kendi yerinde ve olması gerektiği gibi olması halidir. 'Salihât' ise, şeriatın ve aklın güzel gördüğü, insanlara ve topluma fayda sağlayan her türlü fiildir. Bu ayette, imanın pratik hayattaki tezahürü olarak salih amellerin önemi vurgulanır.

3أَجْرٌe-c-r

Kök:أ ج ر—Yapılan bir iş veya hizmet karşılığında verilen mükafat, karşılık.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ecr (أجر), bir işin karşılığı olarak verilen bedeldir. Kur'an'da genellikle Allah'ın kullarına amelleri karşılığında vereceği uhrevi mükafatı ifade eder. Bu ayette, iman ve salih amellerin karşılığında verilecek olan ilahi lütfu belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ecr, bir fiilin veya hizmetin karşılığı olarak hak edilen bedeldir. Allah'ın 'ecr'i ise, O'nun lütfu ve cömertliği ile kullarına bahşettiği, onların amellerine karşılık gelen mükafattır. Ayetteki 'ecr' kelimesi, bu ilahi lütfun büyüklüğünü ve değerini ifade eder.

4مَمْنُونٍm-n-n

Kök:م ن ن—Kesintiye uğramayan, eksilmeyen, başa kakılmayan ve minnet altında bırakılmayan.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Menn (منّ), bir şeyi kesmek, eksiltmek veya birine iyilik yapıp onu minnet altında bırakmaktır. 'Gayru memnûn' (غير ممنون) ise, kesintiye uğramayan, eksilmeyen ve başa kakılmayan bir ecir anlamına gelir. Bu ayette, Allah'ın vereceği mükafatın sürekli ve tam olacağı vurgulanır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Menn (منّ) kelimesi, hem bir şeyi kesmek hem de birine yapılan iyiliği hatırlatarak onu minnet altında bırakmak anlamlarına gelir. 'Gayru memnûn' ifadesi, bu ecirin ne kesintiye uğrayacağını ne de sahibine minnet yükleneceğini belirtir. Bu, mükafatın tam ve eksiksiz bir lütuf olduğunu gösterir.

Fussilet Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

İnnellezîne âmenû, o kimseler ki, kendilerine bildirilen İlâh-i hakikatleri idrak edip gerçeklerin böyle olduğuna imân ettiler.

ve amilus sâlihâti, Salih amel, kurgusu Hakk’tan tatbiki kuldan olan ameldir, onlarda bu sâlih amel içinde nefsin olmadığı temiz olan amelleri bir karşılık bekleme- den işlediler.

Lehum ecrun ğayru memnûn, işte onlar için bir ecir/ödül karşılık vardır ki, hiç beklemedikleri halde Tah-

minlerinin üstündedir, bu ecir her kişinin bulunduğu mertebesi itibari ile memnuniyetlerinin çok üstünde olacaktır.

41.9*************قُلْ اَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذٖى خَلَقَ الْاَرْضَ فٖى يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ اَنْدَادًا ذٰلِكَ رَبُّ الْعَالَمٖينَ
(41/9) – (Kul einnekum letekfurûne billezî halekal arda fî yevmeyni ve tec'alûne lehû endâdâ, zâlike rabbul âlemîn.)

(41/9) - De ki: "Siz mi yeri iki günde (iki evrede) yaratanı inkâr ediyor ve O'na ortaklar koşuyorsunuz? O, âlemlerin Rabbidir."

Eserin tamamını oku