Muhammed Sûresi 1. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-F-R kökü, bir şeyi örtmek, gizlemek anlamına gelir. Bu ayetteki 'keferû' kelimesi, Allah'ın varlığını ve birliğini, peygamberlerin getirdiği hakikatleri örtbas eden, inkar eden kimseleri ifade eder. Onlar, gerçeği bilmelerine rağmen onu reddetmişlerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): K-F-R kavramı, Kur'an'da sadece bir inançsızlık durumu değil, aynı zamanda Allah'ın lütuflarını ve nimetlerini nankörlükle reddetme, gerçeğe karşı kör olma halini de ifade eder. Bu ayette, Allah'ın yoluna karşı çıkanların temel vasfı olarak 'inkar' vurgulanır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): S-D-D fiili, hem 'yüz çevirmek, engellemek' hem de 'alıkoymak, mani olmak' anlamlarına gelir. Bu ayette 'saddu' kelimesi, inkarcıların sadece kendilerinin Allah yolundan sapmakla kalmayıp, aynı zamanda başkalarını da bu yola girmekten men etme çabalarını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): S-D-D kökü, bir şeyi engellemek, yolunu kesmek manasına gelir. Ayetteki kullanımı, inkarcıların hem kendilerinin hidayetten yüz çevirmesi hem de insanları Allah'ın dinine girmekten alıkoyma, onlara engel olma eylemlerini kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): S-B-L kökü, yol anlamına gelir. 'Sebîlullah' ifadesi, Allah'ın rızasına ulaştıran, O'nun emir ve yasaklarına uygun olan, hak din olan İslam yolunu ifade eder. Bu ayette, inkarcıların engellemeye çalıştığı yol, işte bu ilahi yoldur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Sebîl kelimesi, Kur'an'da genellikle 'doğru yol', 'hak din', 'Allah'ın şeriatı' anlamlarında kullanılır. Ayetteki 'sebîlillah', Allah'ın insanlara gösterdiği hidayet yolunu, yani İslam'ı temsil eder ve inkarcıların bu yola engel olma çabaları kınanır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): D-L-L kökü, kaybolmak, sapmak, hedeften şaşmak anlamına gelir. 'Edalle' fiili ise, bir şeyi kaybettirmek, boşa çıkarmak demektir. Bu ayette, Allah'ın, inkarcıların ve insanları yoldan alıkoyanların tüm çabalarını, amellerini hedefsiz ve neticesiz kıldığını ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): D-L-L fiili, bir şeyin faydasız hale gelmesi, zayi olması manasına gelir. Ayetteki 'edalle a'mâlehum', Allah'ın, inkarcıların dünyada yaptıkları iyi gibi görünen işlerin bile ahirette kendilerine bir fayda sağlamayacağını, boşa gideceğini bildirmesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): D-L-L kökü, Kur'an'da genellikle 'sapmak, doğru yoldan ayrılmak' anlamında kullanılırken, 'edalle' (if'al babında) fiili 'saptırmak, boşa çıkarmak' anlamını taşır. Burada Allah'ın, inkarcıların amellerini, yani çabalarını ve eylemlerini, hiçbir karşılık bulamayacak şekilde hükümsüz kıldığını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): A-M-L kökü, bir işi yapmak, bir eylemi gerçekleştirmek anlamına gelir. 'A'mâl' kelimesi, insanların iradeleriyle yaptıkları her türlü fiili kapsar. Bu ayette, inkarcıların Allah yoluna karşı yaptıkları tüm eylemlerin, çabaların ve planların kastedildiği açıktır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Amel, kasıtlı olarak yapılan her türlü fiildir. Ayetteki 'a'mâlehum', inkarcıların Allah'a ve O'nun yoluna karşı sergiledikleri tüm tutumları, eylemleri ve hatta iyi niyetli gibi görünen ancak temelinde inkar barındıran işleri ifade eder. Bu ameller, Allah katında bir değer taşımayacaktır.