Muhammed Sûresi 29. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hasibe' fiilinin, bir şeyi kesin bilgiye dayanmadan, zan ve tahminle öyle olduğunu kabul etmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, kalplerinde hastalık olanların, Allah'ın kinlerini açığa çıkarmayacağına dair temelsiz ve yanlış bir inanca sahip olduklarını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hasibe' fiilinin Kur'an'da genellikle olumsuz bir bağlamda, gerçeğe aykırı veya yanıltıcı bir zannı ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Burada, münafıkların Allah'ın kudreti ve ilmi hakkındaki yanlış değerlendirmelerini yansıtır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'kalb' kelimesinin Kur'an'da hem maddi organı hem de manevi merkezi, yani idrak, irade ve duyguların kaynağını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'kalplerinde' ifadesi, münafıkların iç dünyalarını, gizli niyetlerini ve inançlarını işaret eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'kalb'in bir şeyin özü ve merkezi olduğunu, aynı zamanda sürekli değişen ve dönüşen yapısını vurgular. Ayetteki 'kalplerinde hastalık' ifadesi, bu manevi merkezin bozulmuşluğunu ve doğruyu idrak edememe durumunu anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'marad' kelimesinin Kur'an'da hem bedensel hastalığı hem de manevi hastalığı, yani şüphe, nifak ve inanç zayıflığını ifade ettiğini açıklar. Bu ayetteki 'kalplerinde hastalık' ifadesi, münafıkların içlerindeki şüphe ve kin gibi kötü niyetleri simgeler.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'marad'ın bedenin veya ruhun doğal halinden sapması olduğunu belirtir. Kur'an'da genellikle 'nifak' (iki yüzlülük) ve 'şüphe' gibi manevi rahatsızlıklar için kullanılır. Ayetteki bağlamda, münafıkların iman zayıflığını ve gizli düşmanlıklarını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'marad' kelimesinin Kur'an'da mecazi anlamda kullanıldığında, genellikle inançsızlık, şüphe, nifak ve ahlaki bozuklukları ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, münafıkların kalplerindeki gizli düşmanlık ve imansızlık durumunu vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ihrâc' fiilinin bir şeyi gizlendiği yerden açığa çıkarmak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'Allah'ın onların kinlerini dışarı vurmayacağını mı sandılar?' ifadesi, Allah'ın münafıkların gizli düşmanlıklarını ve niyetlerini ortaya çıkaracağını mecazi olarak anlatır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ihrâc'ın bir şeyin içinden dışarıya çıkarılması olduğunu ve burada Allah'ın, münafıkların kalplerinde gizledikleri kin ve düşmanlığı açığa çıkaracağını ifade ettiğini belirtir. Bu, Allah'ın her şeyi bilen ve açığa çıkaran sıfatına işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'dığn' kelimesinin, kalpte gizlenen kin ve düşmanlık anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'adğânahum' ifadesi, münafıkların Müslümanlara karşı içlerinde besledikleri gizli nefreti ve kötü niyetleri açıkça ortaya koyar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'dığn'ın, bir kişiye karşı kalpte gizlenen ve dışarıya vurulmayan düşmanlık olduğunu ifade eder. Ayetteki kullanımı, münafıkların iç dünyalarındaki bu gizli düşmanlığın Allah tarafından açığa çıkarılacağını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'dığn'ın Kur'an'da genellikle münafıkların veya düşmanların Müslümanlara karşı besledikleri derin ve gizli nefreti ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette, münafıkların gerçek yüzlerinin ortaya çıkacağının bir uyarısıdır.