Mâide Sûresi 10. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Mâide 10Cüz 6 · Sayfa 109

Mâide Sûresi 10. Âyet

المائدة

Velleżîne keferû vekeżżebû bi-âyâtinâ ulâ-ike ashâbu-lcahîm(i)

İnkar edip ayetlerimizi yalanlayanlar var ya; işte onlar cehennemliklerdir.

Bu ayet, imanın zıddı olan küfür ve tekzibin akıbetini bildirmektedir. Temel olarak, Allah'ın ayetlerini reddeden ve yalanlayanların ahiretteki durumunu dilbilimsel bir kesinlikle ortaya koyar.

1كَفَرُوا۟k-f-r

Kök:ك ف ر—Allah'ın birliğini, peygamberliğini ve ayetlerini örtbas etmek, inkar etmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-f-r kelimesi, bir şeyi örtmek anlamına gelir. Şer'î bağlamda ise, Allah'ın nimetlerini örtmek, yani nankörlük etmek ve imanı gizlemek veya reddetmek demektir. Ayetteki 'kefarû' ifadesi, Allah'ın varlığını ve ayetlerini bile bile reddedenleri, üzerini örtenleri ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu'ya göre 'küfr', Kur'an'da 'şükr'ün zıddı olarak ortaya çıkar ve Allah'ın lütuflarını inkar etme, nankörlük etme anlamını taşır. Bu ayette ise, Allah'ın ayetlerine karşı takınılan olumsuz tavrı, yani onları reddetmeyi ve üzerini örtmeyi vurgular.

2كَذَّبُوا۟k-z-b

Kök:ك ذ ب—Doğru olanı yalanlamak, gerçeği inkar etmek ve asılsız olduğunu iddia etmek anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): K-z-b fiili, bir şeyin doğru olmadığını iddia etmek, onu yalanlamak demektir. Ayette 'ayetlerimizi yalanladılar' ifadesi, Allah'ın gönderdiği delilleri ve mucizeleri asılsız saydıklarını, onlara inanmadıklarını belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Tekzîb, bir haberi veya bir gerçeği yalanlama eylemidir. Bu ayette, Allah'ın ayetlerinin hakikatini reddetme ve onları batıl olarak görme anlamında kullanılmıştır. Küfürle birlikte zikredilmesi, inkarın fiili bir dışavurumu olarak yalanlamanın önemini vurgular.

3بِـَٔايَـٰتِنَآ'-y-h

Kök:ء ي ه—Allah'ın varlığına, birliğine ve kudretine işaret eden deliller, mucizeler ve Kur'an ayetleridir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Âyet kelimesi, alamet, nişan ve delil anlamına gelir. Kur'an'da ise hem evrendeki yaratılış delillerini hem de peygamberlere verilen mucizeleri ve Kur'an'ın kendi ayetlerini ifade eder. Bu ayette 'ayetlerimizi' ifadesi, Allah'ın gönderdiği vahiyleri ve delilleri kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Âyet, açık bir alamet ve nişandır. Allah'ın ayetleri, O'nun varlığına, birliğine ve kudretine işaret eden her türlü delildir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın insanlara gönderdiği ilahi mesajları ve bu mesajların doğruluğunu gösteren kanıtları ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'âyet' kelimesinin Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu belirtir. Hem kozmik işaretleri hem de vahyedilen metinleri kapsar. Mâide 10'daki bağlamda, Allah'ın peygamberleri aracılığıyla gönderdiği ve doğruluğu açık olan ilahi bildirimleri ifade eder.

4ٱلْجَحِيمِc-h-m

Kök:ج ح م—Şiddetli ateşi olan, derin ve yakıcı bir cehennem tabakasıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Cahîm, cehennemin isimlerinden biridir ve şiddetli ateşi, alevleri ve derinliği ile karakterize edilir. Bu ayette, inkar edenlerin ve ayetleri yalanlayanların ahiretteki nihai ve acı verici mekanını ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Cahîm, 'cahm' kökünden gelir ve gözün şiddetli bakışı, ateşin şiddetli yanışı anlamlarına gelir. Kur'an'da ise, cehennemin en şiddetli ve yakıcı tabakalarından birini ifade eder. Ayetteki kullanımı, küfür ve tekzibin karşılığı olan azabın şiddetini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Cahîm, cehennemin yedi tabakasından biridir ve özellikle şiddetli ateşi ve derinliği ile bilinir. Bu ayette, Allah'ın ayetlerini inkar eden ve yalanlayanların karşılaşacağı azabın dehşetini ve kalıcılığını belirtmek için kullanılmıştır.

Mâide Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(10) (Vellezîne keferu ve kezzebu Bi ayatina ülâike ashabül cahîm;)

“İnkâr eden ve Âyetlerimizi yalanlayanlara gelince, işte onlar, cehennemliktirler.” Küfür edenler, Hakk’ı ve hakîkati örtenler demektir. İki türlüdür bir kısım bilmeden örtenler, diğer kısım bilerek örtenlerdir. Bilerek örtenler de iki kısımdır bir kısım kötü niyetle örtenler diğer kısım değerini korumak için kötü ellere geçmesin diye örtenlerdir fakat bunlar gerektiğinde ehline açarak adaleti yerine getirirler işte bunlar âriflerdir. Hakk’ı gizleyen ehlullah’ın anlaşılması çok zor bir iştir, tâ ki kendisi biraz belli ederse anlaşılır. Bu hususta şöyle bir söz vardır.

Küfrü bâtıl mutlak hakk’ı örtmüştür.

Küfrü Hakk kendini hakk’la örtmüştür.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Kelime-i İbrâhîmiyye