Mâide Sûresi 112. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Havariler kelimesi, 'havr' kökünden gelir ve beyazlık, saflık anlamına gelir. Hz. İsa'nın havarilerine bu ismin verilmesi, onların kalplerinin saflığına, elbiselerinin beyazlığına veya insanları günahlardan arındırmalarına işaret eder. Ayette, Hz. İsa'ya iman eden ve ona yardım eden seçkin topluluğu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Havariler, Hz. İsa'nın yardımcıları ve dostlarıdır. Onlara bu ismin verilmesi, 'havr' kelimesinin 'temizlemek, beyazlatmak' anlamından türemiştir. Ayette, Hz. İsa'dan mucize talep eden, ona yakın olan ve ona destek veren kişiler olarak zikredilirler.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Havariler, Kur'an'da Hz. İsa'nın 'yardımcıları' ve 'destekçileri' olarak özel bir statüye sahiptir. Onların talepleri, peygamberin mucizevi gücüne olan inançlarını ve aynı zamanda insani beklentilerini yansıtır. Bu ayette, onların imanlarının bir göstergesi olarak mucize arayışları vurgulanır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İstitaat, 'tav' kökünden türemiş olup, bir şeye güç yetirmek, kudret sahibi olmak demektir. Havarilerin 'Rabbin bize gökten bir sofra indirebilir mi?' sorusu, Allah'ın kudretini sorgulamaktan ziyade, bu kudretin kendileri için tecelli etmesini arzuladıklarını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Yestatî'u fiili, 'tav' kökünden gelerek, bir işi yapmaya gücü yetmek, imkan bulmak anlamındadır. Ayetteki kullanımı, Havarilerin Allah'ın kudretine olan inançlarını teyit etmekle birlikte, bu kudretin somut bir delilini görme isteklerini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Maide, üzerinde yemek bulunan sofradır. Bu kelime, 'meyd' kökünden türemiş olup, sallanmak, hareket etmek anlamına gelir. Sofranın üzerinde yemeklerin sallanması veya sofranın taşınabilir olması bu kökle ilişkilendirilmiştir. Ayette, gökten inmesi istenen mucizevi yiyeceklerle dolu sofrayı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Maide, üzerinde yemek bulunan sofradır. Kelime, 'meyd' kökünden gelir ve bir şeyin hareket etmesi, sallanması anlamını taşır. Gökten inmesi istenen bu sofra, sıradan bir sofra değil, ilahi bir mucize ve rızık kaynağıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Maide, yemeklerin üzerine konulduğu sofradır. Havarilerin talebi, sadece bir sofra değil, ilahi bir ikram ve mucize olarak gökten inecek, kendilerini doyuracak ve imanlarını pekiştirecek bir sofradır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Takva, 'vikaye' kökünden gelir ve bir şeyi korumak, sakınmak anlamına gelir. Allah'tan sakınmak ise, O'nun azabından korunmak için emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmaktır. Hz. İsa'nın bu sözü, Havarilerin mucize talebi karşısında, asıl önemli olanın Allah'a karşı sorumluluk bilinci olduğunu vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Takva, Allah'ın azabından sakınmak için O'na itaat etmek ve günahlardan uzak durmaktır. Ayetteki 'İttakullah' emri, Havarilerin imanlarının bir gereği olarak, Allah'ın kudretini sorgulamak yerine O'na teslim olmaları ve O'ndan korkmaları gerektiğini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Takva, Kur'an'da merkezi bir kavramdır ve Allah'a karşı duyulan derin saygı, korku ve sorumluluk bilincini ifade eder. Hz. İsa'nın bu bağlamda takvayı vurgulaması, mucize talebinin ötesinde, gerçek imanın Allah'a tam bir teslimiyet ve O'nun emirlerine uymakla gerçekleştiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Mü'min, 'emn' kökünden türemiş olup, güvenmek, tasdik etmek ve emin olmak anlamlarına gelir. İman eden kişi, Allah'a, peygamberlerine ve indirdiklerine güvenen ve onları tasdik eden kişidir. Hz. İsa'nın 'eğer mü'min iseniz' ifadesi, Havarilerin imanlarının gereği olarak Allah'a tam bir teslimiyet göstermeleri gerektiğini belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Mü'min, Allah'ın varlığına, birliğine ve peygamberlerinin getirdiklerine kalben inanan ve bunu diliyle ikrar eden kimsedir. Ayetteki kullanımı, Havarilerin iman iddialarının bir gereği olarak, Allah'ın kudretine şüpheyle yaklaşmak yerine, O'na güvenmeleri ve O'ndan sakınmaları gerektiğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İman, sadece bir tasdik değil, aynı zamanda bir güven ve teslimiyet halidir. Mü'minler, Allah'ın her şeye kadir olduğuna ve her şeyi hikmetle yarattığına inananlardır. Bu ayette, Hz. İsa, Havarilerin imanlarının bir gereği olarak, mucize talebi yerine takvayı önceliklendirmeleri gerektiğini hatırlatır.