Mâide Sûresi 52. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Marad (مرض), bedendeki rahatsızlık ve bozukluk için kullanıldığı gibi, Kur'an'da kalpteki inanç zayıflığı, şüphe ve nifak gibi manevi rahatsızlıklar için de kullanılır. Bu ayetteki 'kalplerinde hastalık olanlar' ifadesi, iman zayıflığı ve münafıklıkla nitelenen kişileri işaret eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Marad (مرض), kalbin iman ve yakin nurundan mahrum kalması, şüphe ve tereddüt içinde bulunması halidir. Ayetteki kullanımı, münafıkların iç dünyasındaki bozukluğu ve imansızlığa meyillerini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'marad' kavramı, sadece fiziksel bir rahatsızlığı değil, aynı zamanda ruhsal ve ahlaki bir bozukluğu, özellikle de nifak ve imansızlık eğilimini ifade eder. Bu ayette, münafıkların içsel durumunu, yani Allah'a ve müminlere karşı samimiyetsizliklerini betimler.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Yüsâriûn (يسارعون), bir şeye doğru hızla ve istekle gitmek demektir. Ayette, kalplerinde hastalık olanların, müminlerin düşmanlarına karşı aceleci bir şekilde dostluk kurma ve onlara yaranma çabalarını anlatır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Sar' (سرع) kökünden türeyen yüsâriûn (يسارعون), bir işi çabucak ve hevesle yapmak anlamına gelir. Bu ayetteki kullanımı, münafıkların, müminlere karşı düşmanlık besleyenlere hızla yönelerek onlarla ittifak kurma gayretlerini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Haşyet (خشية), bir şeyin büyüklüğünden veya şerrinden dolayı duyulan korkudur. Ayetteki 'nahşâ' (نخشى) ifadesi, münafıkların, müminlerin zayıf düşmesi durumunda kendilerine bir zarar gelmesinden duydukları endişeyi ve bu yüzden düşmanlara yönelme gerekçelerini dile getirir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Haşyet (خشية), kalpte oluşan bir tür korku ve çekinmedir. Bu ayette, münafıkların, müminlerin başına bir musibet gelmesi durumunda kendilerinin de bundan etkileneceği endişesiyle, düşmanlarla ilişkilerini sürdürme bahanesini açıklar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Dâire (دائرة), bir olayın dönüp dolaşıp birine isabet etmesi, yani bir felaket veya musibetin gelip çatması anlamında kullanılır. Ayetteki 'dâire' (دائرة) kelimesi, münafıkların, müminlere karşı düşmanlık besleyenlerin galip gelmesi durumunda kendilerine de bir kötülük dokunmasından duydukları korkuyu ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Dâire (دائرة), zamanın dönmesiyle gelen musibet ve felaket demektir. Bu ayette, münafıkların, müminlerin yenilgiye uğraması halinde kendilerine de bir kötülük isabet etmesinden duydukları endişeyi ve bu yüzden düşmanlara yönelme sebeplerini açıklar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Feth (فتح), kapalı olan bir şeyi açmak, zorlukları gidermek, yardım etmek ve zafer kazanmak anlamlarına gelir. Ayetteki 'bi'l-feth' (بالفتح) ifadesi, Allah'ın müminlere nasip edeceği zaferi veya münafıkların gizledikleri nifakın ortaya çıkmasını sağlayacak ilahi hükmü ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Feth (فتح), Allah'ın müminlere düşmanlarına karşı vereceği zafer veya hakikatin ortaya çıkmasıdır. Bu ayette, Allah'ın müminlere yardım ederek onları galip kılacağını veya münafıkların iç yüzünü açığa çıkaracağını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Feth (فتح) kelimesi Kur'an'da genellikle zafer, galibiyet ve ilahi yardım anlamında kullanılır. Bu ayette, Allah'ın müminlere düşmanlarına karşı vereceği kesin zaferi veya münafıkların gizledikleri niyetlerin açığa çıkmasını sağlayacak ilahi bir olayı ifade eder.