Mâide Sûresi 53. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), kalbin tasdiki ve dilin ikrarıdır. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, münafıkların aksine, Allah'a gerçek anlamda güvenen ve teslim olan kişileri belirtir. Bu, sadece sözde değil, özde bir güven ve teslimiyet halidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'iman' kavramı, Kur'an'da sadece inanmak değil, aynı zamanda bir güven ve emniyet duygusuyla birlikte gelir. Ayetteki 'âmenû' kelimesi, münafıkların güvensiz ve ikiyüzlü tutumlarına karşı, gerçek müminlerin Allah'a olan sarsılmaz güvenini ve bu güvenin getirdiği iç huzuru ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'aksemû' kelimesini 'yemin ettiler' olarak açıklar ve bu yeminlerin genellikle bir iddiayı güçlendirmek veya bir durumu teyit etmek için kullanıldığını belirtir. Ayetteki bağlamda, münafıkların müslümanlarla birlikte olduklarına dair ettikleri yalan yeminleri ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'kasem'in (yemin) bir şeyi kesinleştirmek ve doğruluğunu vurgulamak için kullanılan bir ifade olduğunu belirtir. Ayetteki 'aksemû' ifadesi, münafıkların müslümanlara karşı samimiyetsizliğini ve yalanlarını örtbas etmek için Allah adına yemin etmelerini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'cehd' kelimesini 'güç, takat ve azami çaba' olarak açıklar. Ayetteki 'cehde eymânihim' ifadesi, münafıkların yeminlerini en güçlü ve en abartılı şekilde ettiklerini, bu yeminlerle müslümanları ikna etmeye çalıştıklarını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'cehd'in bir şey için harcanan son gayret ve meşakkat olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, münafıkların yeminlerini sıradan bir şekilde değil, tüm güçlerini ve ikna kabiliyetlerini kullanarak ettiklerini, ancak bu çabanın boşuna olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'habat' kelimesinin, hayvanın çok yiyip karnının şişmesi ve sonra ölmesi gibi, bir amelin zahiren iyi görünse de içindeki fesat nedeniyle boşa gitmesi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'habitat a'mâluhum', münafıkların amellerinin, iman eksikliği ve ikiyüzlülük nedeniyle ahirette hiçbir değer taşımayacağını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'hubût'un, bir şeyin faydasız hale gelmesi ve beklenen sonucunu vermemesi olduğunu açıklar. Ayetteki 'habitat' kelimesi, münafıkların dünyada yaptıkları iyi gibi görünen işlerin, niyetlerindeki bozukluk nedeniyle ahirette kendilerine bir fayda sağlamayacağını, aksine tamamen yok olacağını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'hüsran' kelimesini 'zarar ve ziyan' olarak açıklar. Ayetteki 'hâsirîn' ifadesi, münafıkların dünyadaki ikiyüzlü davranışları ve yalan yeminleri nedeniyle ahirette kurtuluşa eremeyeceklerini, aksine ebedi bir zarara uğrayacaklarını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'hüsran'ın, bir sermayeyi kaybetmek veya bir ticarette zarar etmek gibi, kişinin beklediği faydayı elde edememesi durumunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'hâsirîn' kelimesi, münafıkların iman sermayelerini kaybettiklerini ve bu nedenle ahiretteki en büyük kazançtan mahrum kalacaklarını, yani cehenneme gireceklerini vurgular.