Kâf Sûresi 35. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Şey' (شىء) kelimesi, bir şeyin varlığını ve gerçekleşmesini ifade eder. Meşîet (مشيئة) ise, bir şeyi irade etmek, dilemek ve onun olmasını istemektir. Ayetteki 'yeşâûne' (يَشَآءُونَ) fiili, cennet ehlinin Allah'ın izniyle istedikleri her şeye kavuşacaklarını, arzularının gerçekleşeceğini belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Meşîet (مشيئة), bir şeyin varlığını veya yokluğunu tercih etme gücüdür. Ayetteki 'yeşâûne' (يَشَآءُونَ) ifadesi, cennet ehlinin kendi iradeleriyle değil, Allah'ın onlara bahşettiği bir lütuf olarak diledikleri her şeye sahip olacaklarını, bu dileklerinin ilahi iradeye uygun olarak gerçekleşeceğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'şâe' (شاء) fiili genellikle Allah'ın iradesi bağlamında kullanılır ve O'nun mutlak gücünü ifade eder. Ancak bu ayette, cennet ehlinin 'dilemesi' Allah'ın onlara bahşettiği bir imtiyaz olarak sunulur. Bu, Allah'ın lütfunun bir tezahürüdür; cennet ehlinin dilekleri, ilahi irade tarafından onaylanmış ve gerçekleştirilmiş dileklerdir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Mezîd (مزيد), ziyade, artış ve fazlalık anlamına gelir. Bu ayetteki 'mezîd' (مَزِيدٌ) kelimesi, cennet ehlininin diledikleri nimetlerin yanı sıra, Allah'ın onlara lütfedeceği, akıllarına gelmeyen, hayal güçlerini aşan ek güzellikleri ve ikramları ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ziyâde (زيادة), bir şeyin aslına eklenen fazlalıktır. 'Mezîd' (مَزِيدٌ) ise, artırılmış, çoğaltılmış demektir. Ayetteki 'veledenâ mezîd' (وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ) ifadesi, Allah'ın katında, cennet ehlinin dilediklerinden çok daha fazlasının, yani sonsuz lütuf ve ihsanın bulunduğunu, bu fazlalığın Allah'ın cömertliğinin bir tecellisi olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Z-y-d kökü, Kur'an'da genellikle artış, çoğalma ve fazlalık anlamlarında kullanılır. 'Mezîd' (مَزِيدٌ) kelimesi, cennet bağlamında kullanıldığında, Allah'ın vaat ettiği nimetlerin sadece istenenlerle sınırlı kalmayıp, ilahi cömertlikle sürekli artırılacağını ve mükemmelleştirileceğini ifade eder. Bu, cennetin sürekli yenilenen ve tükenmeyen bir lütuf diyarı olduğunu gösterir.