Tûr Sûresi 27. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Menn (المنّ), Allah'ın kuluna verdiği ağır nimetlerdir. Ayetteki 'فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا' ifadesi, Allah'ın cennet ehline büyük bir lütufta bulunduğunu, onları azaptan kurtararak onlara nimet verdiğini gösterir. Bu, Allah'ın karşılıksız ve büyük bir ihsanıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Menn (المنّ), Allah'ın bir şeyi bahşetmesi, ihsan etmesidir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın cennet ehline olan lütfunu ve onlara bahşettiği kurtuluşu mecazi olarak ifade eder. Onlara azaptan kurtuluş gibi büyük bir nimet vermiştir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Menn kavramı, Kur'an'da genellikle Allah'ın insanlara bahşettiği büyük ve değerli nimetleri ifade eder. Bu ayetteki 'menn', Allah'ın cennet ehline azaptan kurtuluş gibi eşsiz bir lütfu bahşetmesini, onlara olan ilahi ihsanını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vakâ (الوقاية), bir şeyi zarar verici şeylerden korumak, muhafaza etmektir. Ayetteki 'وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ' ifadesi, Allah'ın cennet ehlini kavurucu azabın zararından koruduğunu, onları bu azaptan muhafaza ettiğini açıkça belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Vakâ fiili, bir şeyi istenmeyen bir durumdan veya tehlikeden uzak tutmak anlamına gelir. Bu ayette, Allah'ın cennet ehlini 'semûm' azabından koruyarak onlara güvenlik ve esenlik sağladığına işaret eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Vakâ kelimesi, Kur'an'da genellikle Allah'ın kullarını dünyevi ve uhrevi tehlikelerden, azaptan ve kötülüklerden korumasını ifade eder. Ayetteki kullanımı, Allah'ın cennet ehlini 'semûm' azabından koruyarak onlara olan rahmetini ve himayesini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Azâb (العذاب), bir şeyi engellemek, alıkoymak anlamına gelen 'azb' kökünden gelir. İşkence ve ceza anlamında kullanılması, kişinin rahatını ve huzurunu engelleyen, onu alıkoyan şey olması sebebiyledir. Ayetteki 'عَذَابَ السَّمُومِ', cennet ehlinin kurtulduğu acı veren, eziyetli bir cezayı ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Azâb, bir kişiye verilen ceza ve işkencedir. Bu ayetteki 'azâb', özellikle 'semûm' ile nitelendirilerek, cennet ehlinin kurtulduğu cezanın şiddetini ve yakıcılığını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Azâb, nefse acı veren, onu rahatsız eden her şeydir. Kur'an'da genellikle ahiret azabı bağlamında kullanılır ve şiddetli bir cezayı ifade eder. Ayetteki 'azâb', Allah'ın lütfuyla cennet ehlinin uzak tutulduğu, yakıcı ve elem verici bir cezayı belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Semûm (السموم), gece esen sıcak rüzgardır ve insan vücudunun içine işler. Ayetteki 'عَذَابَ السَّمُومِ' ifadesi, cehennem azabının yakıcı ve içe işleyen sıcaklığını tasvir eder, tıpkı zehirli bir rüzgar gibi bedeni kavurur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Semûm, zehir anlamına geldiği gibi, çok sıcak ve yakıcı rüzgar anlamına da gelir. Kur'an'da cehennem azabını nitelerken kullanıldığında, bu azabın yakıcılığını, zehirleyici ve kavurucu etkisini vurgular. Cennet ehli bu tür bir azaptan korunmuştur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Semûm, zehirli rüzgar veya vücudun gözeneklerinden içeri giren sıcak rüzgardır. Ayetteki 'semûm' kelimesi, cehennem azabının şiddetli sıcaklığını ve yakıcılığını, adeta zehir gibi bedene işleyen etkisini ifade eder. Cennet ehli bu tür bir azaptan Allah'ın lütfuyla kurtulmuştur.