Tûr Sûresi 33. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kavl (قول), bir şeyin dil ile ifade edilmesidir. Ayetteki 'yekûlûne' (يقولون) ifadesi, müşriklerin Kur'an hakkında sarf ettikleri, temelsiz ve inkâra dayalı sözlerini, yani 'uydurdu' şeklindeki iddialarını belirtir. Bu, sadece bir söz söyleme değil, aynı zamanda bir iddiada bulunma ve itham etme anlamı taşır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kavl (قول), bir düşüncenin veya inancın sözlü olarak dışa vurulmasıdır. Ayetteki kullanımı, müşriklerin Kur'an'ın ilahi menşeini reddederek, onu beşerî bir ürün olarak niteleme ve bu yönde bir kanaat beyan etme eylemlerini ifade eder. Bu, onların içsel inkârlarının dışa vurumudur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Tekavvele (تقوّل), bir şeyi kendi kendine söylemek, uydurmak veya bir başkasına isnat etmektir. Ayetteki 'tekavvelehû' (تقوّله) ifadesi, müşriklerin Hz. Muhammed'in Kur'an'ı Allah'tan almadığı, aksine onu kendi zihninden veya başkalarından öğrenerek uydurduğu şeklindeki iftiralarını dile getirir. Bu, Kur'an'ın ilahi kaynağını inkâr etme çabasıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tekavvele (تقوّل), bir şeyi kendi kendine oluşturmak, icat etmek veya birine isnat etmektir. Ayetteki 'tekavvelehû' (تقوّله) ifadesi, Kur'an'ın Hz. Muhammed tarafından 'uydurulduğu' şeklindeki iddiayı mecazi olarak ifade eder. Bu, Kur'an'ın hakikatini çarpıtma ve onu beşerî bir eser gibi gösterme çabasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'kavl' kökünden türeyen 'tekavvele' (تقوّل) gibi fiiller, genellikle bir şeyi kendi kendine oluşturma, uydurma veya başkasına atfetme anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'tekavvelehû' (تقوّله), Kur'an'ın ilahi vahiy değil, Hz. Muhammed'in kendi sözleri olduğu yönündeki inkârcı iddiayı yansıtır. Bu, vahyin otantikliğine yönelik bir meydan okumadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (إيمان), kalben tasdik etmek, güvenmek ve emin olmaktır. Ayetteki 'lâ yu'minûne' (لا يؤمنون) ifadesi, müşriklerin Kur'an'ın ilahi menşeini ve Hz. Muhammed'in peygamberliğini kalben tasdik etmediklerini, aksine inkâr ettiklerini belirtir. Onların 'uydurdu' iddiaları, aslında iman eksikliklerinin bir sonucudur.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İman (إيمان) kavramı, Kur'an'da sadece sözlü bir ikrar değil, aynı zamanda kalbi bir tasdik ve teslimiyet anlamı taşır. 'Lâ yu'minûne' (لا يؤمنون) ifadesi, müşriklerin Kur'an'ın ilahi hakikatine karşı gösterdikleri direnci, kalplerindeki inkârı ve bu inkârın bir sonucu olarak Kur'an'ı beşerî bir uydurma olarak görme eğilimlerini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (إيمان), Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve Allah'a, O'nun vahyine ve peygamberlerine tam bir güven ve teslimiyet anlamına gelir. Bu ayetteki 'lâ yu'minûne' (لا يؤمنون) ifadesi, müşriklerin Kur'an'ın ilahi kaynağını reddetmelerinin altında yatan asıl nedenin, iman eksikliği olduğunu açıkça ortaya koyar. Onların 'uydurma' iddiaları, bu imansızlığın bir tezahürüdür.