Tûr Sûresi 39. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'بن' kökünden türeyen 'بنت' kelimesinin 'kız çocuk' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, müşriklerin Allah'a kız çocuklarını yakıştırmasını eleştiren bir bağlamda, onların bu tercihlerindeki çelişkiyi ortaya koyar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, bu tür ayetlerdeki 'بنات' kelimesinin, müşriklerin kendi zihinlerindeki 'daha az değerli' olanı Allah'a atfetme eğilimini yansıttığını ima eder. Ayet, bu mecazi isnadın batıllığını sorgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'bint' (kız çocuk) kavramının Kur'an'da genellikle cahiliye Araplarının erkek çocuklara tercih etme eğilimi bağlamında ele alındığını belirtir. Bu ayet, bu tercihin Allah'a yönelik bir isnat olarak ne kadar çarpık olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'بن' kökünden türeyen 'بَنُونَ' kelimesinin 'erkek çocuklar' anlamına geldiğini ve genellikle soyun devamı, güç ve itibar sembolü olarak görüldüğünü açıklar. Ayetteki kullanımı, müşriklerin kendilerine bu 'üstün' evlatları ayırıp Allah'a 'daha az değerli' gördükleri kızları isnat etmelerindeki çelişkiyi vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'بَنُونَ' kelimesinin çoğul formunun, erkek çocukların sayıca çokluğuna ve kabile içindeki önemine işaret ettiğini belirtir. Ayet, müşriklerin bu 'tercihli' evlat anlayışını sorgulayarak, Allah'a karşı takındıkları tavrın adaletsizliğini ortaya koyar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'benûn' kelimesinin Kur'an'da genellikle bir nimet ve güç unsuru olarak geçtiğini, ancak bu ayetteki gibi bağlamlarda, cahiliye zihniyetinin bu nimeti yanlış değerlendirmesini ve cinsiyetçi ayrımcılığını eleştirmek için kullanıldığını ifade eder.