Necm Sûresi 10. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'vahy' kelimesinin asıl anlamının 'gizli ve hızlı bir şekilde işaret etmek' olduğunu belirtir. Ayetteki 'fe-evhâ' ifadesi, Allah'ın peygamberine (kuluna) doğrudan ve gizli bir yolla, insan idrakinin ötesinde bir bilgi aktarımını ifade eder. Bu, sıradan bir konuşmadan farklı, özel bir ilahi bildirimdir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'vahy' kelimesini 'işaret etmek' ve 'bildirmek' anlamlarında kullanır. Ayetteki 'fe-evhâ' fiili, Allah'ın kuluna (Hz. Muhammed'e) Cebrail aracılığıyla veya doğrudan, gizli bir şekilde bildirdiği ilahi mesajı mecazi olarak ifade eder. Bu, vahyin mahiyetindeki gizliliği ve sürati vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'vahy' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. 'Evhâ' fiili, Allah'ın insanla iletişim kurma biçimini, yani peygamberlere gönderdiği ilahi mesajı ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, vahyin kaynağının ilahi olduğunu ve içeriğinin Allah tarafından belirlendiğini açıkça gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'abd' kelimesinin 'köle' ve 'kul' anlamlarına geldiğini, ancak Allah'a nispet edildiğinde 'tam bir teslimiyet ve itaatle boyun eğen' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'abdihî' (O'nun kulu) ifadesi, Hz. Muhammed'in Allah'a olan mutlak bağlılığını ve O'nun emirlerine tam itaatini vurgular, bu da vahyi almaya layık bir konumda olduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'abd' kelimesinin hem hür hem de köle için kullanılabileceğini, ancak Allah'a nispet edildiğinde 'ibadet eden, kulluk eden' anlamını taşıdığını ifade eder. Ayetteki 'abdihî' ifadesi, Hz. Muhammed'in Allah'ın özel kulu olduğunu, O'na ibadet ve itaatle bağlılığını ve bu sebeple vahyin muhatabı olduğunu belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'abd' kelimesinin Kur'an'da farklı bağlamlarda kullanıldığını, ancak peygamberler için kullanıldığında onların Allah'a olan özel yakınlığını ve seçkinliğini ifade ettiğini belirtir. Necm 10'daki 'abdihî' ifadesi, Hz. Muhammed'in Allah katındaki müstesna konumunu ve vahyi alma ehliyetini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'mâ' edatının burada 'ne' anlamında kullanıldığını ve vahyin içeriğinin büyüklüğünü ve azametini ifade ettiğini belirtir. 'Mâ evhâ' ifadesi, vahyedilen şeyin sıradan bir bilgi olmadığını, aksine ilahi sırları ve hikmetleri barındıran, insan aklının tam olarak kavrayamayacağı bir derinliğe sahip olduğunu ima eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mâ' edatının burada 'mübheme' (belirsiz) olduğunu ve vahyin içeriğinin azametini ve şanını vurgulamak için kullanıldığını açıklar. Bu ifade, vahyedilen şeyin o kadar büyük ve önemli olduğunu ki, kelimelerle tam olarak ifade edilemeyeceğini, ancak Allah'ın bildiği bir sır olduğunu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'mâ' edatının bazen bir şeyin belirsizliğini ve dolayısıyla büyüklüğünü veya gizemini ifade etmek için kullanıldığını belirtir. 'Mâ evhâ' ifadesi, vahyin içeriğinin insan idrakinin ötesinde, ilahi bir sır olduğunu ve bu sırrın sadece Allah tarafından bilindiğini vurgulayarak, vahyin kutsallığını ve erişilmezliğini pekiştirir.