Necm

وَٱلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ

Ve-nnecmi iżâ hevâ

(1-2) Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed haktan) sapmadı ve azmadı.

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ

Mâ dalle sâhibukum vemâ ġavâ

(1-2) Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed haktan) sapmadı ve azmadı.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ

Vemâ yentiku ‘ani-lhevâ

O, nefis arzusu ile konuşmaz.

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَىٰ

İn huve illâ vahyun yûhâ

(Size okuduğu) Kur'an ancak kendisine bildirilen bir vahiydir.

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلْقُوَىٰ

‘Allemehu şedîdu-lkuvâ

(5-7) (Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (Cebrail) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (asli suretine girip) doğruldu.

ذُو مِرَّةٍ فَٱسْتَوَىٰ

Żû mirratin festevâ

(5-7) (Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (Cebrail) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (asli suretine girip) doğruldu.

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ

Ve huve bil-ufuki-l-a'lâ

(5-7) (Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (Cebrail) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (asli suretine girip) doğruldu.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

Śumme denâ fetedellâ

Sonra (ona) yaklaştı derken sarkıp daha da yakın oldu.

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ

Fekâne kâbe kavseyni ev ednâ

(Peygambere olan mesafesi) iki yay aralığı kadar, yahut daha az oldu.

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ

Fe-evhâ ilâ ‘abdihi mâ evhâ

Böylece Allah kuluna vahyedeceğini vahyetti.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

Mâ keżebe-lfu-âdu mâ raâ

Kalp, (gözün) gördüğünü yalanlamadı.

أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

Efetumârûnehu ‘alâ mâ yerâ

(Şimdi siz) gördüğü şey hakkında onunla tartışıyor musunuz?

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ

Ve lekad raâhu nezleten uḣrâ

Andolsun ki, o, Cebrail'i bir başka inişte daha (asli suretiyle) görmüştü.

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ

‘İnde sidrati-lmuntehâ

Sidretü'l-Münteha'nın yanında.

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ

‘İndehâ cennetu-lme/vâ

Me'va cenneti onun (Sidre'nin) yanındadır.

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ

İż yaġşâ-ssidrate mâ yaġşâ

O zaman Sidre'yi kaplayan kaplamıştı.

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

Mâ zâġa-lbasaru vemâ taġâ

Göz (gördüğünden) şaşmadı ve (onu) aşmadı.

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ

Lekad raâ min âyâti rabbihi-lkubrâ

Andolsun, o, Rabbinin en büyük alametlerinden bir kısmını gördü.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ

Eferaeytumu-llâte vel'uzzâ

(19-20) Lat ve Uzza'ya ve diğer üçüncüsü Menat'a ne dersiniz?

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ

Ve menâte-śśâliśete-l-uḣrâ

(19-20) Lat ve Uzza'ya ve diğer üçüncüsü Menat'a ne dersiniz?

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ

Elekumu-żżekeru ve lehu-l-unśâ

Erkek size de, dişi O'na mı?

تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰٓ

Tilke iżen kismetun dîzâ

Öyle ise bu çok insafsızca bir paylaştırmadır.

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ

İn hiye illâ esmâun semmeytumûhâ entum ve âbâukum mâ enzela(A)llâhu bihâ min sultân(in)(c) in yettebi'ûne illâ-zzanne vemâ tehvâ-l-enfus(u)(s) ve lekad câehum min rabbihimu-lhudâ

Onlar ancak sizin ve atalarınızın (ilah edindiğiniz şeylere) taktığınız isimlerdir. Allah, onlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir. Onlar (putperestler) yalnız zanna ve nefislerin arzusuna tabi oluyorlar. Andolsun ki, kendilerine, Rableri katından yol gösterici gelmiştir.

أَمْ لِلْإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

Em lil-insâni mâ temennâ

Yoksa insan (kayıtsız şartsız), her temenni ettiği şeye sahip mi olacaktır?

فَلِلَّهِ ٱلْـَٔاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ

Feli(A)llâhi-l-âḣiratu vel-ûlâ

Oysa, Ahiret de dünya da Allah'ındır.

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَـٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ

Ve kem min melekin fî-ssemâvâti lâ tuġnî şefâ'atuhum şey-en illâ min ba'di en ye/żena(A)llâhu limen yeşâu ve yerdâ

Göklerde nice melekler vardır ki onların şefaatleri; ancak Allah'ın izniyle, dilediği ve hoşnut olduğu kimselere yarar sağlar.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ ٱلْأُنثَىٰ

İnne-lleżîne lâ yu/minûne bil-âḣirati leyusemmûne-lmelâ-ikete tesmiyete-l-unśâ

Şüphesiz ahirete iman etmeyenler, meleklere dişi isimleri veriyorlar.

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًٔا

Vemâ lehum bihi min ‘ilm(in)(s) in yettebi'ûne illâ-zzan(ne)(s) ve-inne-zzanne lâ yuġnî mine-lhakki şey-â(n)

Halbuki onların bu hususta hiçbir bilgileri yoktur. Onlar sadece zanna uyuyorlar. Şüphesiz zan, hakikat namına hiçbir şey ifade etmez.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

Fea'rid ‘an men tevellâ ‘an żikrinâ velem yurid illâ-lhayâte-ddunyâ

Öyle ise bizim zikrimizden (Kur'an'dan) yüz çeviren ve dünya hayatından başka bir şey istemeyen kimselerden yüz çevir.

ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱهْتَدَىٰ

Żâlike meblaġuhum mine-l'ilm(i)(c) inne rabbeke huve a'lemu bimen dalle ‘an sebîlihi ve huve a'lemu bimeni-htedâ

İşte onların ilimden ulaşabildikleri nokta! Şüphesiz senin Rabbin, yolundan sapanı daha iyi bilir. O, hidayete ereni de daha iyi bilir.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ بِٱلْحُسْنَى

Veli(A)llâhi mâ fî-ssemâvâti vemâ fî-l-ardi liyecziye-lleżîne esâû bimâ ‘amilû ve yecziye-lleżîne ahsenû bilhusnâ

Göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. (Bu) kötülük edenleri yaptıklarıyla cezalandırması, iyilik edenleri de daha güzeliyle mükafatlandırması için (böyle)dir.

ٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ

Elleżîne yectenibûne kebâ-ira-l-iśmi velfevâhişe illâ-llemem(e)(c) inne rabbeke vâsi'u-lmaġfira(ti)(c) huve a'lemu bikum iż enşeekum mine-l-ardi ve-iż entum ecinnetun fî butûni ummehâtikum(s) felâ tuzekkû enfusekum(s) huve a'lemu bimeni-ttekâ

Onlar, ufak tefek kusurları dışında, büyük günahlardan ve çirkin işlerden uzak duran kimselerdir. Şüphesiz Rabbin, bağışlaması çok geniş olandır. Sizi, topraktan yarattığında da ve analarınızın karnında ceninler iken de, en iyi bilendir. Bunun için kendinizi temize çıkarmayın. Çünkü O, Allah'a karşı gelmekten sakınanları en iyi bilendir.

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ

Eferaeyte-lleżî tevellâ

(33-34) Şimdi yüz çevireni; pek az verip de kaskatı cimrileşeni gördün mü?

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰٓ

Ve a'tâ kalîlen ve ekdâ

(33-34) Şimdi yüz çevireni; pek az verip de kaskatı cimrileşeni gördün mü?

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ

E'indehu ‘ilmu-lġaybi fehuve yerâ

Gayb'ın ilmi kendi yanında da o gerçeği mi görüyor?

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ

Em lem yunebbe/ bimâ fî suhufi mûsâ

(36-37) Yoksa, Musa'nın ve Allah'ın emirlerini bütünüyle yerine getiren İbrahim'in sahifelerindeki şu hakikatler kendisine haber verilmedi mi?

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ

Ve-ibrâhîme-lleżî veffâ

(36-37) Yoksa, Musa'nın ve Allah'ın emirlerini bütünüyle yerine getiren İbrahim'in sahifelerindeki şu hakikatler kendisine haber verilmedi mi?

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

Ellâ teziru vâziratun vizra uḣrâ

Hiçbir günahkar, başkasının günah yükünü yüklenmez.

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

Ve-en leyse lil-insâni illâ mâ se'â

İnsan için ancak çalıştığı vardır.

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ

Ve enne sa'yehu sevfe yurâ

Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir.

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ

Śumme yuczâhu-lcezâe-l-evfâ

Sonra çalışmasının karşılığı kendisine tastamam verilecektir.

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ

Ve enne ilâ rabbike-lmuntehâ

Şüphesiz en son varış Rabbinedir.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ

Ve ennehu huve edhake ve ebkâ

Şüphesiz O, güldürür ve ağlatır.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا

Ve ennehu huve emâte ve ahyâ

Şüphesiz O, öldürür ve diriltir.

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰ

Ve ennehu ḣaleka-zzevceyni-żżekera vel-unśâ

(45-46) Şüphesiz O, iki eşi, erkeği ve dişiyi, (rahme) atıldığında az bir sudan (meniden) yaratmıştır.

مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ

Min nutfetin iżâ tumnâ

(45-46) Şüphesiz O, iki eşi, erkeği ve dişiyi, (rahme) atıldığında az bir sudan (meniden) yaratmıştır.

وَأَنَّ عَلَيْهِ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُخْرَىٰ

Ve enne ‘aleyhi-nneş-ete-l-uḣrâ

Şüphesiz tekrar diriltmek de O'na aittir.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ

Ve ennehu huve aġnâ ve aknâ

Şüphesiz O, başkalarına muhtaç olmaktan kurtardı ve varlık sahibi kıldı.

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعْرَىٰ

Ve ennehu huve rabbu-şşi'râ

Şüphesiz O, Şi'ra'nın Rabbidir.

وَأَنَّهُۥٓ أَهْلَكَ عَادًا ٱلْأُولَىٰ

Ve ennehu ehleke ‘âden(i)l-ûlâ

(50-51) Şüphesiz O, önce gelen Ad kavmini ve Semud kavmini helak etti ve hiç kimseyi bırakmadı.

وَثَمُودَا۟ فَمَآ أَبْقَىٰ

Ve śemûde femâ ebkâ

(50-51) Şüphesiz O, önce gelen Ad kavmini ve Semud kavmini helak etti ve hiç kimseyi bırakmadı.

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ

Ve kavme nûhin min kabl(u)(s) innehum kânû hum azleme ve atġâ

Daha önce de Nuh'un kavmini helak etmişti. Şüphesiz onlar daha zalim ve daha azgın kimselerdi.

وَٱلْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ

Velmu/tefikete ehvâ

(53-54) O, "Mu'tefike"yi de kaldırıp yere çarpmış ve onlara örttüğü azap örtüsünü örtmüştür.

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ

Feġaşşâhâ mâ ġaşşâ

(53-54) O, "Mu'tefike"yi de kaldırıp yere çarpmış ve onlara örttüğü azap örtüsünü örtmüştür.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ

Febi-eyyi âlâ-i rabbike tetemârâ

O halde Rabbi'nin nimetlerinin hangisinden şüphe ediyorsun (ey insan!).

هَـٰذَا نَذِيرٌ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلْأُولَىٰٓ

Hâżâ neżîrun mine-nnużuri-l-ûlâ

Bu da önceki uyarıcılardan bir uyarıcıdır.

أَزِفَتِ ٱلْـَٔازِفَةُ

Ezifeti-l-âzife(tu)

Yaklaşmakta olan (Kıyamet iyice) yaklaştı.

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ

Leyse lehâ min dûni(A)llâhi kâşife(tun)

Onu Allah'tan başka açacak kimse yoktur.

أَفَمِنْ هَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ

Efemin hâżâ-lhadîśi ta'cebûn(e)

(59-61) Şimdi siz gaflet içinde eğlenerek bu söze mi (Kur'an'a mı) şaşıyorsunuz, gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz?

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ

Ve tadhakûne velâ tebkûn(e)

(59-61) Şimdi siz gaflet içinde eğlenerek bu söze mi (Kur'an'a mı) şaşıyorsunuz, gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz?

وَأَنتُمْ سَـٰمِدُونَ

Ve entum sâmidûn(e)

(59-61) Şimdi siz gaflet içinde eğlenerek bu söze mi (Kur'an'a mı) şaşıyorsunuz, gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz?

فَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ وَٱعْبُدُوا۟ ۩

Fescudû li(A)llâhi va'budû

Haydi Allah'a secde edin ve O'na kulluk edin.