Necm Sûresi 37. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'vefâ' kelimesinin asıl anlamının 'tamamlamak, eksiksiz kılmak' olduğunu belirtir. Ayetteki 'veffâ' fiili, İbrahim'in kendisine verilen emirleri ve ahitleri tam ve eksiksiz bir şekilde yerine getirdiğini, hiçbir şeyi noksan bırakmadığını ifade eder. Bu, onun ilahi emirlere olan mutlak bağlılığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'veffâ' fiilini 'ahdini yerine getirdi, sözünü tuttu' şeklinde açıklar. İbrahim'in bu fiili, onun Allah ile yaptığı ahitlere ve kendisine yüklenen görevlere tam bir sadakatle riayet ettiğini, vaatlerini eksiksiz yerine getirdiğini mecazi olarak ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'vefâ' kavramının Kur'an'da 'ahde bağlılık, sözünü tutma' gibi temel ahlaki ve dini bir erdem olarak öne çıktığını belirtir. İbrahim'in 'veffâ' olarak nitelendirilmesi, onun ilahi ahitlere ve peygamberlik görevlerine tam bir sadakatle bağlılığını, bu kavramın Kur'an'daki merkeziyetini pekiştirir.