Ve enne ilâ rabbike-lmuntehâ
Şüphesiz en son varış Rabbinedir.
Necm (Yıldız) Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“ve şüphe yok ki, kesin en son gidiş (yani sonu) Rabbinedir.”
Yani yeryüzünde rabbani işler yapmış ise, onun dönüşü “rabbül erbab’a”dır. Kişi abd olarak fiillerini yapmış ise, abd olarak nihâyet bulacak, o’na dönecektir. Rabbının huzuruna gidecektir. Ancak kişi gerçekten ubudet hükmünde bir hayat yaşamış ise, beşeriyetinden rabbaniyyete dönüşmüş (rabbaniyyetin içine girmiş) olacaktır. Bu durumda abdiyyetin içinde (mânâsında) değil, ubudiyyet içinde (mânâsında) olacaktır.
Dışardan bakanlar nerede olursa olsunlar cennet ehli de olsa, başka yerde de olsa onu birey olarak göreceklerdir. Çünkü elbisesi o’dur ama elbise içindeki varlık, kendisini asli hüviyetiyle idrakta olduğundan Hakk’ ın varlığı olarak yaşayacaktır.
Rabbe nihâyet bulmak (ulaşmak) iki türlü oluyor;
Biri abd (kul) olarak oluyor Biri de gerçek kimliği olarak rabbına ulaşmış olacak. Bunlar ancak gerçek tevhid ehli olanlar olacaktır.
Tenzih ve Teşbih ehli olanlar buraya ulaşamazlar. Ancak onlarında ulaştıkları yer de kayda değerdir.
(Necm Sûresi 53/43)
أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىعوَأَذْ ﴿٤٣﴾
ve ennehü hüve adhake ve ebka “ Ve muhakkak O'dur ki, hem güldürdü ve hem ağlattı.