Velhabbu żû-l'asfi ve-rrayhân(i)
Yapraklı taneler, hoş kokulu bitkiler vardır.
Er-Rahmân
Terzibaba - Necdet Ardıç
vel habbü zül asfi verreyhanü “ve zül asf/hububat sapı habb/taneler, tohumlar ve reyhan/rayiha, güzel kokulu.”
“Taneler, güzel kokulu otlar vardır.” Taneler yiyene fayda verir, reyhan güzel kokuşu ile çevresini de faydalandırır, mest eder.
“Tane” kişinin kendi kurtuluşu, hidayeti, seyri için faydalı olan ilimlerdir.
“Reyhan” ise, kişinin çevresindekilere seyirlerini kolaylaştırıcı, başkalarına faydalı olabileceği ilimlerdir.
Öyle taneler vardır ki, çiçeklenmiş, tomurcuklanmış ve onlar kokular içersindedirler.
Yani o konuşulan sözler içerisinde, o sohbetler içerisinde öyle çekirdekler, taneler, özler vardır, ki “Rahman”ın neşesinden, hakikatinden Rahman çiçekleri açmaktadır.
Bu vahdet çiçeklerinde ne güzel kokular vardır. İnsanı mest eder.
Bu ayet, “Nefes-i Rahman’ın kokusu Yemen’den geliyor” diye geçen hadisin ifade edildiği yerdir.
Elmalı’lı Hamdi Yazır bu ayet hakkında şöyle diyor:
[Ve o çimli daneler; buğday, arpa gibi hububat ki, taze çim yapraklar içinde yetişir. Ve o yapraklar kuruduğu zaman saman olur. Ve bu suretle hem kendilerinden istifade edilir hem de yapraklarından.