Lâ yesme'ûne fîhâ laġven velâ te/śîmâ(n)
Orada ne boş bir söz, ne de günaha sokan bir şey işitirler.
Orada boş bir söz ve günaha sokan bir laf işitmezler.
Bu ayet, cennet ehlinin işiteceği sözlerin niteliğini ele almaktadır. Cennette boş, faydasız ve günaha sevk edici sözlerin bulunmadığı, sadece esenlik ve barış dileklerinin işitileceği vurgulanmaktadır.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Semâ' (işitme), kulağın sesi algılamasıdır. Ayetteki 'lâ yesmeûne' ifadesi, cennet ehlinin boş ve faydasız sözleri işitmeyeceğini, yani bu tür sözlerin cennette var olmayacağını ve dolayısıyla onlara ulaşmayacağını belirtir. Bu, cennetin huzur ve sükunet ortamını vurgular.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Semâ', idrakin bir türüdür ve seslerin algılanmasıyla gerçekleşir. Ayetteki kullanım, cennet ehlinin işitme duyusunun sadece güzel ve hoş şeylere yöneleceğini, 'lağv' ve 'te'sîm' gibi olumsuzluklardan arınmış olacağını ifade eder. Bu, cennetin mükemmeliyetini gösterir.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Lağv, faydası olmayan, boş ve batıl sözdür. Ayetteki 'lâ lağv' ifadesi, cennette boş ve anlamsız konuşmaların, faydasız sözlerin bulunmayacağını, cennet ehlinin bu tür şeylerden münezzeh olacağını belirtir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Lağv, 'boş söz' veya 'faydasız konuşma' anlamına gelir. Bu ayetteki kullanımı, cennetin, dünya hayatındaki gibi boş ve anlamsız sözlerden arınmış bir mekan olduğunu, orada sadece hak ve hikmet dolu sözlerin bulunacağını mecazi olarak ifade eder.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'lağv' kavramını Kur'an'da genellikle 'boş, faydasız, anlamsız konuşma veya eylem' olarak tanımlar. Bu ayetteki bağlamda, cennetin, dünya hayatının boş ve anlamsız meşguliyetlerinden tamamen arınmış, sadece hakikatin ve huzurun hüküm sürdüğü bir yer olduğunu vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsm (günah), insanı hayırdan alıkoyan her türlü fiildir. Te'sîm ise, birini günaha sokmak veya günah sayılan bir söz söylemektir. Ayetteki 'lâ te'sîm' ifadesi, cennette günaha sevk edici veya günah içeren hiçbir sözün bulunmayacağını, cennet ehlinin bu tür olumsuzluklardan korunmuş olacağını gösterir.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Te'sîm, 'günah işlemek' veya 'günah isnat etmek' anlamlarına gelir. Bu ayetteki kullanımı, cennet ortamının günah ve günaha teşvik edici her türlü sözden arınmış olduğunu, orada sadece iyilik ve güzelliklerin konuşulacağını vurgular.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'te'sîm' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, genellikle günah işleme veya günaha teşvik etme anlamlarını taşıdığını belirtir. Bu ayette, cennetin, günahın ve günaha yol açan sözlerin tamamen dışlandığı, saf ve temiz bir ortam olduğunu ifade eder.
Vâkı'a Sûresi
اِلَّا ق۪يلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿٢٦﴾