İnnâ lemuġramûn(e)
"Muhakkak biz çok ziyandayız!"
"Doğrusu borç altına girdik."
Vâkıa Suresi 66. ayet, 'inşa' fiilinin pasif formu olan 'muğramûn' kelimesi üzerinden, Allah'ın kudretini ve insanın acizliğini vurgular. Ayet, mahsulün yok olması durumunda insanların içine düşeceği şaşkınlığı ve çaresizliği, borçlanma ve yoksunluk metaforlarıyla ifade eder.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğarm' (غرم) kelimesinin asıl anlamının 'bir şeyin birine yapışması, ayrılmaması' olduğunu belirtir. Ayetteki 'muğramûn' (مُغْرَمُونَ) ise, 'borçlu kılınmış', 'zarara uğratılmış' veya 'musibetle kuşatılmış' anlamlarına gelir. Bu bağlamda, mahsullerinin yok olmasıyla insanların borç altında kalması ve bu durumdan kurtulamaması kastedilir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'muğramûn' kelimesini 'borçlu kılınmışlar' veya 'helak edilmişler' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın mahsulleri çerçöp yapması durumunda insanların içine düşeceği mali sıkıntıyı ve yok oluşu mecazi olarak ifade eder.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ğ-r-m' kökünün Kur'an'daki kullanımlarının genellikle 'borç' ve 'zarar' kavramlarıyla ilişkili olduğunu belirtir. Bu ayette, 'muğramûn' kelimesi, Allah'ın kudreti karşısında insanın çaresizliğini ve uğradığı zararın kaçınılmazlığını vurgular. İnsanlar, mahsullerini kaybettiklerinde hem maddi bir borç altına girmiş hem de manevi bir yoksunluk yaşamış olurlar.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'muğramûn' kelimesinin iki ana anlama geldiğini belirtir: Birincisi, 'borçlu kılınmışlar' yani mahsullerini kaybettikleri için borçlanmış olanlar. İkincisi ise, 'helak edilmişler' veya 'musibetle kuşatılmışlar' anlamındadır. Ayetteki bağlamda, her iki anlam da insanların içine düştüğü çaresizliği ve şaşkınlığı pekiştirir.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.