Vâkıa Sûresi 88. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'k-v-n' kökünü 'var olmak, meydana gelmek, olmak' anlamlarında açıklar. Ayetteki 'in kâne' ifadesi, 'eğer olursa, eğer bulunursa' şeklinde şartlı bir varoluşu veya durumu belirtir. Burada ölen kişinin 'mukarrabîn' sınıfından olma ihtimalini dile getirir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kâne' fiilinin Arapçada hem zaman bildiren hem de bir durumun sürekliliğini veya gerçekleşmesini ifade eden geniş bir kullanıma sahip olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, ölen kişinin ahiretteki konumunun, dünyadaki amellerine göre 'mukarrabîn'den olup olmamasına bağlı olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'k-r-b' kökünü 'yakın olmak, yaklaşmak' olarak açıklar. 'Mukarrabîn' ise, Allah'a manevi olarak yakınlaştırılmış, O'nun rızasını kazanmış, seçkin kullar demektir. Ayette, bu zümrenin ahiretteki üstün konumunu ve alacağı mükafatı vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mukarrabîn' ifadesini 'Allah'a yakın olanlar, O'nun katında makbul olanlar' şeklinde tefsir eder. Bu yakınlığın, dünyadaki salih ameller ve takva ile kazanıldığını ima eder. Ayetteki bağlamda, bu kişilerin ölüm anında ve sonrasında özel bir muamele görecekleri belirtilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kurb' (yakınlık) kavramının Kur'an'da sadece fiziksel değil, aynı zamanda manevi ve ontolojik bir yakınlığı ifade ettiğini belirtir. 'Mukarrabîn', Allah'a olan bu manevi yakınlığı en üst düzeyde gerçekleştirenlerdir. Ayette, bu yakınlığın ahiretteki somut karşılığı olan 'rahatlık, hoşluk ve nimet cenneti' ile ilişkilendirilir.