Hadîd Sûresi 12. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (إيمان), emniyet (أمن) kökünden gelir ve kalbin tasdikiyle birlikte güven içinde olmayı ifade eder. Ayetteki 'el-Mü'minîn' (المؤمنين) ise, Allah'a ve O'nun gönderdiklerine kalben tasdik edip güvenen, bu sayede ahirette azaptan emin olan kimselerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman, Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda Allah'a tam bir teslimiyet ve güven duygusuyla karakterize edilen aktif bir tutumdur. Bu ayetteki 'müminler', bu teslimiyet ve güvenin karşılığını ahirette nur ve cennetle alacak olanlardır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nur (نور), mecazi olarak hidayet ve doğru yolu ifade eder. Ayetteki 'yes'â nûruhum' (يسعى نورهم) ifadesi, müminlerin amellerinin bir sonucu olarak ahirette onlara yol gösteren, karanlıkta kalmamalarını sağlayan ilahi bir aydınlığı temsil eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Nur, hem maddi ışık hem de manevi aydınlanma ve hidayet anlamlarına gelir. Bu ayetteki 'nûruhum' (نورهم), müminlerin dünyadaki salih amellerinin ve imanlarının ahirette somut bir tezahürü olarak, onlara cennete giden yolu aydınlatan bir rehberliktir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Büşrâ (بشرى), bir kişiye sevinç veren haber demektir. Ayetteki 'büşrâkum' (بشرىكم) ifadesi, müminlere kıyamet gününde cennetle müjdelenmelerini, bu haberin onlara büyük bir sevinç ve rahatlama getireceğini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Büşrâ, genellikle hayırlı ve sevindirici bir haber için kullanılır. Bu ayetteki 'büşrâkum' (بشرىكم), Allah tarafından müminlere verilen, içinde ebedi kalacakları cennetlerin kendilerine ait olduğu müjdesidir ki bu, en büyük sevinç kaynağıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Cennet (جنة), köken olarak 'örtmek, gizlemek' anlamına gelen 'cenn' (جن) fiilinden türemiştir. Yoğun ağaçları ve bitki örtüsüyle gözlerden gizlenmiş bahçeler için kullanılır. Ayetteki 'cennât' (جنات) ise, ahirette müminler için hazırlanmış, güzellikleri ve nimetleri dünyevi gözlerden gizli olan ebedi ikametgahları ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Cennet, Kur'an'da genellikle 'altından ırmaklar akan' (تجري من تحتها الأنهار) tasviriyle birlikte kullanılır ve bu, onun bereketini, canlılığını ve sürekli tazeliğini vurgular. Bu ayetteki 'cennât', müminlere vaat edilen, her türlü güzelliği barındıran ve ebedi mutluluğun yaşanacağı mekanlardır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Fevz (فوز), istenilen şeye ulaşmak ve korkulan şeyden kurtulmak anlamına gelir. Ayetteki 'el-fevzu'l-azîm' (الفوز العظيم) ifadesi, müminlerin cennete girmesiyle elde ettikleri bu durumun, tüm dünyevi sıkıntılardan ve ahiret azabından kurtulup en yüce mertebeye ulaşmaları olduğunu belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fevz, hayra ulaşmak ve şerden kurtulmaktır. 'el-Fevzu'l-azîm' (الفوز العظيم) ise, cennete girerek Allah'ın rızasını kazanmak ve ebedi saadete erişmek gibi en büyük başarı ve kurtuluşu ifade eder. Bu ayette, müminlerin nuru ve cennetle müjdelenmeleri, bu büyük kurtuluşun ta kendisidir.