En'âm Sûresi 120. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'vezera' fiilinin asıl anlamının 'terk etmek' olduğunu belirtir. Ayetteki 'vezirû' emri, günahın açık ve gizli her türlüsünden tamamen uzak durma, onları terk etme yükümlülüğünü ifade eder. Bu, sadece yapmaktan kaçınmak değil, aynı zamanda onlara yönelme arzusunu da bırakmayı içerir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'vezera' fiilinin Kur'an'da 'terk etmek' ve 'bırakmak' anlamında kullanıldığını vurgular. Bu ayetteki kullanımı, günahın zahiri ve batıni yönlerini tamamen terk etme, onlardan el çekme mecazını taşır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'zâhir' kelimesinin 'açık, görünen, belli olan' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'zâhiru'l-is̱m', insanların gözü önünde işlenen, herkesin fark edebileceği günahları ifade eder. Bu, günahın toplumsal boyutunu ve aleniyetini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'zâhir'in bir şeyin dış yüzü, görünen kısmı olduğunu açıklar. Ayetteki 'zâhiru'l-is̱m', günahın dışa yansıyan, başkaları tarafından algılanabilen, şeriatın açıkça yasakladığı fiilleri kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'batın' kelimesinin 'bir şeyin iç yüzü, gizli olanı' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'bâtınuhu', kalpteki kötü niyetler, gizli şehvetler, haset gibi kimsenin bilmediği, ancak Allah'ın bildiği günahları ifade eder. Bu, günahın manevi ve içsel boyutuna dikkat çeker.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'batın'ın 'zâhir'in zıddı olduğunu ve bir şeyin iç kısmını, gizli yönünü ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'bâtınuhu', kalpteki kötü düşünceler, gizli şirk, riya gibi dışarıdan fark edilemeyen, ancak kişinin kendi içinde taşıdığı günahları kapsar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'is̱m' kavramının Kur'an'da genellikle 'Allah'a karşı işlenen suç, günah' anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'is̱m', hem açık hem de gizli yönleriyle, Allah'ın rızasına aykırı olan her türlü fiili ve niyeti ifade eder. Izutsu, 'is̱m'in kişinin ahirette cezalandırılmasına yol açan eylemleri kapsadığını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'is̱m'in asıl anlamının 'iyilikten geri kalmak, yavaşlamak' olduğunu ve şeriat dilinde 'Allah'ın emrine aykırı olan fiil' için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'el-is̱m', hem zahiri hem de batıni olarak Allah'ın sınırlarını aşan, O'nun hoşnut olmadığı her türlü eylemi ve niyeti ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'is̱m'in Kur'an'da genellikle 'günah, suç, kötülük' anlamlarında kullanıldığını ve kişinin ahiretteki sorumluluğunu ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'el-is̱m', hem görünürdeki haramları hem de kalpteki kötü niyetleri kapsayan geniş bir günah yelpazesini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kesb'in 'bir şeyi elde etmek, kazanmak' anlamına geldiğini ve genellikle kişinin kendi iradesiyle yaptığı fiiller için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yeksibûne'l-is̱m', günahı bilinçli bir tercih ve çabayla işleyenleri, yani günahı adeta bir kazanç gibi elde edenleri ifade eder. Bu, günahın kasıtlı ve sorumlu bir eylem olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'kesb'in 'bir şeyi çaba sarf ederek elde etmek' olduğunu ve Kur'an'da genellikle kişinin kendi fiillerinin karşılığını kazanması bağlamında kullanıldığını belirtir. 'Yeksibûne'l-is̱m' ifadesi, günahı işlemek için gösterilen çabayı ve bu çabanın sonucunda günahı 'kazanmayı' ifade eder ki bu da ahiretteki cezanın hak edilmiş olduğunu gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'iktirâf' fiilinin 'işlemek, yapmak, kazanmak' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'yakterifûne', günahı fiilen işleyen, onu eyleme dönüştüren kişileri ifade eder. Bu kelime, günahın sadece niyetle kalmayıp, somut bir fiil olarak ortaya konulmasını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'iktirâf'ın 'bir şeyi elde etmek, işlemek' anlamına geldiğini ve genellikle kötü fiiller için kullanıldığını belirtir. 'Yakterifûne' ifadesi, günahı işleme, onu hayata geçirme eylemini, yani günahın fiiliyata dökülmesini ifade eder. Bu, 'kesb' ile birlikte günahın hem niyet hem de fiil boyutunu kapsar.