En'âm Sûresi 138. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'en'âm' kelimesinin 'nimet' kökünden geldiğini ve Allah'ın insanlara bahşettiği nimetlerden biri olan evcil hayvanları ifade ettiğini belirtir. Ayette ise bu nimetin, cahiliye Arapları tarafından keyfi yasaklamalarla kötüye kullanılmasına işaret edilmektedir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'en'âm' kelimesinin genel olarak deve, sığır, koyun ve keçi gibi evcil hayvanları kapsadığını ifade eder. Ayetteki kullanımı, bu hayvanların belirli kısımlarının veya ürünlerinin batıl inançlar gereği haram kılınmasını anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'hicr' kelimesinin 'yasaklamak, engellemek' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, müşriklerin kendi zanlarıyla bazı hayvanları ve ekinleri belirli kişilere veya kullanımlara yasaklamalarını ifade eder ki bu, Allah'ın hükmü olmaksızın yapılan bir yasaklamadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hicr' kelimesinin 'men' ve 'tahrim' (yasaklama) anlamlarını taşıdığını açıklar. Bu ayette, Allah'ın helal kıldıklarını kendi heva ve heveslerine göre haram kılanların durumunu tasvir etmek için kullanılmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'haram' kavramının genellikle Allah tarafından konulan yasakları ifade ettiğini, ancak bu ayetteki 'hicr'in, Allah'a atfedilen ancak aslında insanlar tarafından uydurulan yasaklamaları temsil ettiğini vurgular. Bu, 'haram' kavramının cahiliye dönemindeki yanlış kullanımına bir örnektir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'ta'am' kelimesinin genel olarak 'yemek' ve 'yiyecek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'yet'amuhâ' ifadesi, bu hayvanların etlerinin veya ürünlerinin yenilmesi, yani tüketilmesinin yasaklanması bağlamında kullanılmıştır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ta'am' fiilinin hem maddi yiyecekleri tüketmeyi hem de genel olarak bir şeyden faydalanmayı ifade edebileceğini belirtir. Bu ayette ise daha çok hayvanların etlerinin yenilmesi ve ekinlerin tüketilmesi anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'za'm' kelimesinin genellikle 'doğruluğu şüpheli olan söz, iddia, zan' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'bi-za'mihim' ifadesi, müşriklerin ortaya attığı yasaklamaların Allah'tan gelmediğini, aksine kendi uydurmaları olduğunu açıkça ortaya koyar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'za'm' kelimesinin bazen doğru bir iddia için kullanılsa da, Kur'an'da genellikle batıl ve temelsiz iddialar için kullanıldığını ifade eder. Bu ayette de müşriklerin Allah'a iftira niteliğindeki iddialarını vurgulamak için kullanılmıştır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'iftira' kelimesinin 'yalan uydurmak, asılsız isnatta bulunmak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, müşriklerin Allah'ın helal kıldıklarını haram kılmaları ve O'na ortak koşmaları gibi eylemlerinin, Allah'a karşı büyük bir iftira olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'iftira'nın 'bir şeyi aslı olmaksızın uydurmak' olduğunu ve Kur'an'da genellikle Allah'a ortak koşma, O'na yalan isnat etme gibi büyük günahlar için kullanıldığını açıklar. Bu ayette de müşriklerin batıl inançlarının Allah'a karşı bir iftira olduğu belirtilir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'iftira' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın birliğine ve hükümlerine karşı yapılan kasıtlı yalanları ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, müşriklerin kendi zanlarıyla Allah'a atfettikleri yasaklamaların, Allah'ın iradesine karşı bir iftira olduğu vurgulanır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'cezâ' kelimesinin hem iyi hem de kötü karşılıklar için kullanılabileceğini belirtir. Bu ayette ise 'seyeczîhim' ifadesi, müşriklerin iftiraları sebebiyle karşılaşacakları olumsuz karşılığı, yani cezayı ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'cezâ'nın bir fiilin karşılığı olduğunu ve bu karşılığın fiilin niteliğine göre değiştiğini açıklar. Ayetteki 'seyeczîhim' ifadesi, Allah'ın adını anmamak ve iftira atmak gibi kötü fiillerin karşılığı olarak gelecek olan cezayı vurgular.