En'âm Sûresi 143. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'zevc' kelimesinin aslen bir şeyin benzeri veya eşi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'sekiz ezvâc' ifadesi, her bir türden (koyun ve keçi) erkek ve dişinin birer çift oluşturduğunu, dolayısıyla toplamda dört türden sekiz birey olduğunu vurgular. Bu, Allah'ın yarattığı düzenin mükemmelliğini ve çeşitliliğini gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'zevc' kelimesinin hem erkek hem de dişi için kullanılabileceğini, aynı zamanda bir şeyin benzeri veya eşi anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki kullanımı, koyun ve keçinin her birinden erkek ve dişinin birer 'çift' olarak yaratıldığını, dolayısıyla bu hayvanların helal kılınmasında cinsiyet ayrımının anlamsızlığını ortaya koyar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'haram kılmak' fiilinin, Allah'ın bir şeyi kullarına yasaklaması ve onu kullanmalarını engellemesi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'haram kılmıştır' ifadesi, müşriklerin kendi heva ve heveslerine göre bazı hayvanları haram kılmalarının, Allah'ın yetkisine tecavüz olduğunu vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'haram kılmak' fiilinin mecazi olarak bir şeyi yasaklamak ve ona dokunulmazlık vermek anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki bağlamda, Allah'ın bu hayvanları haram kılmadığı, dolayısıyla müşriklerin bu konudaki iddialarının temelsiz olduğu anlatılır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'haram' kavramının Kur'an'da genellikle ilahi bir yasaklamayı ifade ettiğini ve bu yasağın çiğnenmesinin ciddi sonuçları olduğunu belirtir. Ayetteki 'haram kılmıştır' sorusu, bu ilahi yetkinin sadece Allah'a ait olduğunu ve müşriklerin kendi uydurdukları yasaklamaların geçersizliğini ortaya koyar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahm' kelimesinin dişi organındaki yavrunun geliştiği yer olduğunu ve bu kelimenin 'rahmet' kökünden geldiğini, çünkü yavrunun orada korunup beslendiğini belirtir. Ayetteki 'erhâmü'l-üns̱eyeyn' (iki dişinin rahimleri) ifadesi, müşriklerin rahimdeki yavrunun cinsiyetine göre haram kılma batıl inancını hedef alır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'rahm' kelimesinin dişi hayvanların ve insanların döl yatağı olduğunu açıklar. Ayetteki kullanımı, müşriklerin cahiliye dönemindeki, rahimdeki yavrunun cinsiyetine göre helal veya haram kılma uygulamalarını sorgulayarak, bu tür bir ayrımın anlamsızlığını ve ilahi iradeye aykırılığını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'nebe'' kelimesinin önemli ve büyük haber anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'nebbi'ûnî' emri, müşriklerden kendi iddialarını destekleyecek sağlam, kesin ve ilahi kaynaklı bir bilgi getirmelerini talep eder, onların batıl inançlarının temelsizliğini ortaya koyar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'nebe'' kökünün Kur'an'da genellikle önemli ve doğruluğu kesin olan haberler için kullanıldığını vurgular. Ayetteki 'nebbi'ûnî bi-ilmin' ifadesi, müşriklerin iddialarının sadece zan ve heva üzerine kurulu olduğunu, ilahi bir bilgiye dayanmadığını göstermek için onlardan delil talep eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sıdk' kelimesinin sözün veya eylemin gerçeğe uygun olması anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'in küntüm sâdikîn' (eğer doğru sözlü iseniz) ifadesi, müşriklerin kendi iddialarında samimi ve haklı olmaları durumunda, bu iddialarını ilahi bir bilgiyle ispat etmeleri gerektiğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'sıdk' kelimesinin hem sözde hem de amelde doğruluğu ifade ettiğini açıklar. Ayetteki bağlamda, müşriklerin helal-haram konusundaki iddialarının doğru olup olmadığını sorgulayarak, onların bu konudaki batıl inançlarının temelsizliğini ve yalan olduğunu ima eder.