Żâlike fadlu(A)llâhi yu/tîhi men yeşâ(u)(t) va(A)llâhu żû-lfadli-l'azîm(i)
İşte bu, Allah'ın lütfudur. Onu dilediğine verir. Allah, büyük lütuf sahibidir.
Bu, Allah'ın lütfudur. Allah, büyük lütuf sahibidir.
Cumâ Suresi'nin 4. ayeti, Allah'ın lütfunun genişliğini ve dilediğine bahşettiğini vurgulamaktadır. Ayet, 'fazl' kavramı etrafında dönerek ilahi ihsanın büyüklüğünü ve sınırsızlığını dilbilimsel bir derinlikle ifade eder.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fazl (فضل), bir şeyin miktarının veya niteliğinin başkasından fazla olmasıdır. Ayetteki 'fazlullah' (Allah'ın lütfu) ifadesi, Allah'ın kullarına karşılıksız olarak bahşettiği nimetleri, ihsanları ve faziletleri ifade eder. Bu, Allah'ın cömertliğinin ve ihsanının bir tecellisidir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Fazl (فضل), burada Allah'ın kullarına olan ihsanı ve ikramıdır. Ayetteki 'zâlike fazlullah' (bu Allah'ın lütfudur) ifadesi, Allah'ın dilediği kimseye verdiği özel bir ihsanı ve nimeti mecazi olarak anlatır. Bu, Allah'ın kudretinin ve cömertliğinin bir göstergesidir.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Fazl (فضل) kavramı Kur'an'da genellikle Allah'ın insanlara yönelik cömertliğini, ihsanını ve lütfunu ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın dilediği kimseye bahşettiği özel bir nimeti ve üstünlüğü vurgular. Bu, ilahi iradenin ve seçimin bir sonucudur.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Yü'tîhi (يُؤْتِيهِ), 'verir, bahşeder' anlamına gelir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın lütfunu dilediği kimseye vermesi, ihsan etmesi demektir. Bu, Allah'ın mutlak iradesini ve kudretini gösterir.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Yü'tîhi (يُؤْتِيهِ) fiili, 'vermek, ulaştırmak' anlamındadır. Burada Allah'ın fazlını, yani lütfunu, dilediği kimseye ulaştırması, ona bahşetmesi anlamında kullanılmıştır. Bu, ilahi takdirin ve seçimin bir ifadesidir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Meşîet (مشيئة), bir şeyi irade etmek, dilemektir. Ayetteki 'men yeşâ' (dilediği kimseye) ifadesi, Allah'ın mutlak iradesini ve seçme hürriyetini vurgular. Allah, lütfunu dilediği kimseye verir, bu O'nun takdiridir.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Şey' (شيء) kökünden türeyen yeşâ' (يَشَآءُ), 'dilemek, istemek' anlamına gelir. Bu ayette Allah'ın lütfunu kime vereceği konusundaki mutlak iradesini ve takdirini ifade eder. Bu, Allah'ın sınırsız kudretinin ve hikmetinin bir göstergesidir.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Azîm (عظيم), büyüklük, yücelik ve ululuk ifade eder. Ayetteki 'el-fazli'l-azîm' (büyük lütuf) ifadesi, Allah'ın lütfunun sınırsızlığını, genişliğini ve yüceliğini vurgular. Bu, Allah'ın ihsanının ve cömertliğinin eşsiz olduğunu gösterir.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Azîm (عظيم) kelimesi Kur'an'da genellikle Allah'ın sıfatı olarak veya O'nun yarattığı şeylerin büyüklüğünü ifade etmek için kullanılır. Bu ayette 'fazl' kelimesini niteleyerek, Allah'ın lütfunun büyüklüğünü ve kapsamını pekiştirir. Bu, ilahi lütfun insan idrakini aşan bir boyutta olduğunu anlatır.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.