Velâ yehuddu ‘alâ ta'âmi-lmiskîn(i)
"Yoksulu doyurmağa teşvik etmiyordu."
Hâkka Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Miskîn, sükûn halinde olup kendine aît hiç bir şeyi olmayandır.
Evvela miskîn hükmünü “yâ âdemuskun ente ve zevcukel cennete” yani “Ey Âdem! Sen ve eşin, cennette sâkin olun.” (Bakara, 2/35) âyeti kerîmesi ile Âdem a.s’da görmekteyiz, daha sonra sekine olarak Tâlut ve Câlut hâdisesinde görmekteyiz bundan sonra Bedir savaşında “kalplerine sekineyi indirdik” hükmü ile görmekteyiz.
Hakk’ın kendilerinde en çok zuhura geldiği mahâller bu miskînlerdir, kendi varlıklarından kendilerinde hiçbir şey kalmamıştır bütün varlıkları Hakk’ın varlığı olmuştur. Ve Hakk’ta sakin-miskin olmuşlardır.
Bu kimselerin doyurulması hakîkati Muhammedi nin orada daha da güçlenmesi demek olacağından onları doyurmazlar. Bahsi geçen miskin, halk arsındaki anlaşılan değersiz varlık anlamında değil Hakk indindeki gerçek sakinlik halleridir.[77] “ İz- -T-B- ”
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ {الحاقة/35}
(6935) “Feleyse lehu-lyevme hâhunâ hamîm(un)”