بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
ٱلْحَآقَّةُ
Elhâkka(tu)
Gerçekleşecek olan kıyamet!
مَا ٱلْحَآقَّةُ
Mâ-lhâkka(tu)
Nedir o gerçekleşecek olan kıyamet?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ
Vemâ edrâke mâ-lhâkka(tu)
Gerçekleşecek olan kıyametin ne olduğunu sen ne bileceksin?
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ
Keżżebet śemûdu ve 'âdun bilkâri'a(ti)
Semud ve Ad kavimleri, yüreklerini hoplatacak olan büyük felaketi (Kıyameti) yalanladılar.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ
Fe-emmâ śemûdu feuhlikû bi-ttâġiye(ti)
Semud kavmi korkunç bir sarsıntı ile helak edildi.
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
Ve emmâ ‘âdun feuhlikû birîhin sarsarin ‘âtiye(tin)
Ad kavmine gelince, onlar da uğultulu ve dondurucu şiddetli bir rüzgarla helak edildi.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
Seḣḣarahâ ‘aleyhim seb'a leyâlin ve śemâniyete eyyâmin husûmen feterâ-lkavme fîhâ sar'â ke-ennehum a'câzu naḣlin ḣâviye(tun)
Allah, onu kesintisiz olarak yedi gece, sekiz gün onların üzerine musallat etti. Öyle ki (eğer orada olsaydın), o kavmi, içi boş hurma kütükleri gibi oracıkta yere serilmiş halde görürdün.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ
Fehel terâ lehum min bâkiye(tin)
Şimdi onlardan geri kalan bir şey görüyor musun?
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ
Ve câe fir'avnu vemen kablehu velmu/tefikâtu bilḣâti-e(ti)
Firavun, ondan öncekiler ve yerle bir olan şehirler (halkı olan Lut kavmi) hep o suçu işlediler.
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً
Fe'asav rasûle rabbihim fe-eḣażehum aḣżeten râbiye(ten)
Öyle ki Rablerinin elçilerine karşı geldiler. Bunun üzerine Allah da onları gittikçe artan bir azap ile yakaladı.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ
İnnâ lemmâ taġâ-lmâu hamelnâkum fî-lcâriye(ti)
(11-12) Şüphesiz, (Nuh zamanında) su bastığı vakit, sizi gemide biz taşıdık ki, bu olayı sizin için bir uyarı yapalım ve belleyecek kulaklar da onu bellesin.
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ
Linec'alehâ lekum teżkiraten vete'iyehâ użunun vâ'iye(tun)
(11-12) Şüphesiz, (Nuh zamanında) su bastığı vakit, sizi gemide biz taşıdık ki, bu olayı sizin için bir uyarı yapalım ve belleyecek kulaklar da onu bellesin.
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ
Fe-iżâ nufiḣa fî-ssûri nefḣatun vâhide(tun)
(13-15) Sur'a bir defa üfürülünce, yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine bir çarptırılınca, işte o gün olacak olmuş (kıyamet kopmuş)tur.
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً
Ve humileti-l-ardu velcibâlu fedukketâ dekketen vâhide(ten)
(13-15) Sur'a bir defa üfürülünce, yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine bir çarptırılınca, işte o gün olacak olmuş (kıyamet kopmuş)tur.
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
Feyevme-iżin veka'ati-lvâki'a(tu)
(13-15) Sur'a bir defa üfürülünce, yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine bir çarptırılınca, işte o gün olacak olmuş (kıyamet kopmuş)tur.
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
Venşakkati-ssemâu fehiye yevme-iżin vâhiye(tun)
Gök de yarılmış ve artık o gün o da çökmeye yüz tutmuştur.
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ
Velmeleku ‘alâ ercâ-ihâ(c) ve yahmilu ‘arşe rabbike fevkahum yevme-iżin śemâniye(tun)
Melekler onun kıyılarındadır. O gün Rabbinin Arş'ını, bunların da üstünde sekiz taşıyıcı taşır.
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ
Yevme-iżin tu'radûne lâ taḣfâ minkum ḣâfiye(tun)
O gün (hesap için Allah'a) arz olunursunuz. Hiçbir sırrınız gizli kalmaz.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ
Fe-emmâ men ûtiye kitâbehu biyemînihi feyekûlu hâumu-kraû kitâbiyeh
İşte o vakit, kitabı kendisine sağından verilen kimse der ki: "Gelin, kitabımı okuyun!"
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ
İnnî zanentu ennî mulâkin hisâbiyeh
"Çünkü ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum."
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
Fehuve fî ‘îşetin râdiye(tin)
Artık o, hoşnut bir hayat içindedir.
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
Fî cennetin ‘âliye(tin)
Yüksek bir cennettedir.
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
Kutûfuhâ dâniye(tun)
Onun meyveleri sarkar (kolaylıkla devşirilebilir).
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ
Kulû veşrabû henî-en bimâ esleftum fî-l-eyyâmi-lḣâliye(ti)
(Onlara şöyle denir:) "Geçmiş günlerde yaptıklarınıza karşılık, afiyetle yiyin, için.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ
Ve emmâ men ûtiye kitâbehu bişimâlihi feyekûlu yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh
Kitabı kendisine sol tarafından verilen ise şöyle der: "Keşke kitabım bana verilmeseydi."
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
Velem edri mâ hisâbiyeh
"Hesabımın ne olduğunu da bilmeseydim."
يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ
Yâ leytehâ kâneti-lkâdiye(tu)
"Keşke ölüm her şeyi bitirseydi."
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ
Mâ aġnâ ‘annî mâliyeh
"Malım bana hiçbir yarar sağlamadı."
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ
Heleke ‘annî sultâniyeh
"Saltanatım da yok olup gitti."
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
Ḣużûhu feġullûh(u)
(Allah, şöyle der:) "Onu yakalayıp bağlayın."
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ
Śumme-lcahîme sallûh(u)
"Sonra onu cehenneme atın."
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ
Śumme fî silsiletin żer'uhâ seb'ûne żirâ'an feslukûh(u)
"Sonra uzunluğu yetmiş arşın olan zincire vurun onu."
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ
İnnehu kâne lâ yu/minu bi(A)llâhi-l'azîm(i)
"Çünkü o, azamet sahibi Allah'a iman etmiyordu."
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
Velâ yehuddu ‘alâ ta'âmi-lmiskîn(i)
"Yoksulu doyurmağa teşvik etmiyordu."
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ
Feleyse lehu-lyevme hâhunâ hamîm(un)
"Bu sebeple, bugün burada onun samimi bir dostu yoktur."
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
Velâ ta'âmun illâ min ġislîn(in)
"Kanlı irinden başka bir yiyeceği de yoktur."
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ
Lâ ye/kuluhu illâ-lḣâti-ûn(e)
Onu günahkarlardan başkası yemez."
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
Felâ uksimu bimâ tubsirûn(e)
(38-40) Görebildiklerinize ve göremediklerinize yemin ederim ki, o (Kur'an), hiç şüphesiz çok şerefli bir elçinin (Allah'tan alıp tebliğ ettiği) sözüdür.
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
Vemâ lâ tubsirûn(e)
(38-40) Görebildiklerinize ve göremediklerinize yemin ederim ki, o (Kur'an), hiç şüphesiz çok şerefli bir elçinin (Allah'tan alıp tebliğ ettiği) sözüdür.
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
İnnehu lekavlu rasûlin kerîm(in)
(38-40) Görebildiklerinize ve göremediklerinize yemin ederim ki, o (Kur'an), hiç şüphesiz çok şerefli bir elçinin (Allah'tan alıp tebliğ ettiği) sözüdür.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ
Vemâ huve bikavli şâ'ir(in)(c) kalîlen mâ tu/minûn(e)
O, bir şairin sözü değildir. Ne de az inanıyorsunuz!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
Velâ bikavli kâhin(in)(c) kalîlen mâ teżekkerûn(e)
Bir kahinin sözü de değildir. Ne de az düşünüyorsunuz!
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
Tenzîlun min rabbi-l'âlemîn(e)
O, alemlerin Rabbi tarafından indirilmedir.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ
Velev tekavvele ‘aleynâ ba'da-l-ekâvîl(i)
(44-45) Eğer (Peygamber) bize isnat ederek bazı sözler uydurmuş olsaydı, mutlaka onu kudretimizle yakalardık.
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ
Le-eḣażnâ minhu bilyemîn(i)
(44-45) Eğer (Peygamber) bize isnat ederek bazı sözler uydurmuş olsaydı, mutlaka onu kudretimizle yakalardık.
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ
Śumme lekata'nâ minhu-lvetîn(e)
Sonra da onun şah damarını mutlaka keserdik.
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ
Femâ minkum min ehadin ‘anhu hâcizîn(e)
Hiçbiriniz de bu cezayı engelleyip ondan savamazdı.
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ
Ve-innehu leteżkiratun lilmuttekîn(e)
Şüphesiz Kur'an, Allah'a karşı gelmekten sakınanlara bir öğüttür.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Ve-innâ lena'lemu enne minkum mukeżżibîn(e)
Şüphesiz biz, içinizden yalanlayanların olduğunu elbette biliyoruz.
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ
Ve-innehu lehasratun ‘alâ-lkâfirîn(e)
Şüphesiz Kur'an, kafirler için mutlaka bir pişmanlık sebebidir.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ
Ve-innehu lehakku-lyakîn(i)
Şüphesiz Kur'an, gerçek kesin bilgidir.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
Fesebbih bismi rabbike-l'azîm(i)
O halde sen, yüce Rabbinin adıyla tespih et.