Hâkka Sûresi 13. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nefh (نَفْخ), bir şeyi ağızla veya başka bir aletle havayla doldurmaktır. Ayetteki 'nüfiha' (نُفِخَ) fiili, sura üflenerek kıyametin başlatılması anlamında kullanılmıştır ve bu, Allah'ın emriyle gerçekleşecek olan büyük bir olayı ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nefh (نَفْخ) kelimesi, burada 'sur'a üflemek' anlamında mecazi bir kullanımdır. Bu, bir şeyin aniden ve şiddetli bir şekilde ortaya çıkışını simgeler. Ayetteki 'nüfiha' (نُفِخَ) fiili, kıyametin başlangıcını bildiren bir eylem olarak anlaşılmalıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Nefh (نَفْخ) kavramı, Kur'an'da genellikle ilahi bir müdahale veya yaratılış eylemiyle ilişkilendirilir. Bu ayetteki 'nüfiha' (نُفِخَ) fiili, kozmik düzenin bozulduğu ve yeni bir aşamaya geçildiği anı işaret eden, Allah'ın kudretinin bir tezahürüdür.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sur (الصُّور), kıyamet günü üflenecek olan boynuzdur. Bu, dirilişin ve hesap gününün başlangıcını ilan eden ilahi bir araçtır. Ayetteki 'es-sûr' (الصُّور) kelimesi, bu özel ve bilinen enstrümanı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sur (الصُّور), genellikle boynuz veya boru şeklinde tasvir edilen, kıyamet alametlerinden biri olan özel bir alettir. Ayetteki 'es-sûr' (الصُّور) kelimesi, Allah'ın emriyle melek İsrafil tarafından üflenecek olan ve tüm canlıların ölümüne ve ardından dirilişine yol açacak olan bu aracı belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Sur (الصُّور) kelimesi, Kur'an'da kıyametle ilgili bağlamlarda geçer ve genellikle 'borazan' veya 'boynuz' olarak çevrilir. Bu, kozmik bir olayın başlangıcını simgeleyen, ilahi bir çağrı aracıdır. Ayetteki 'es-sûr' (الصُّور), bu çağrının yapılacağı nesneyi ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Nefha (نَفْخَةٌ), bir defalık üfleme anlamına gelir. Ayetteki 'nefhatün vâhideh' (نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ) ifadesi, sura üflenmenin tek bir seferde ve kesin bir şekilde gerçekleşeceğini vurgular, bu da olayın ani ve geri dönülmezliğini gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Nefha (نَفْخَةٌ), fiilin bir kez yapıldığını gösteren ism-i merre (bir kez yapılan eylem ismi) kalıbındadır. Bu, sura üflenme eyleminin tek bir vuruşta, bir defada gerçekleşeceğini ve bunun kıyametin başlangıcı olacağını belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Nefha (نَفْخَةٌ), 'bir defa üfleme' anlamındadır ve bu, kıyametin ilk aşaması olan 'nefhatü'l-feza' (korku üflemesi) veya 'nefhatü's-sa'k' (bayıltma üflemesi) olarak yorumlanır. Ayetteki 'nefhatün vâhideh' (نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ) ifadesi, bu olayın tekil ve belirleyici karakterini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Vâhideh (وَٰحِدَةٌ), 'bir, tek' anlamına gelir ve 'nefha' (نَفْخَةٌ) kelimesinin sıfatı olarak gelerek üfleme eyleminin tek bir seferde gerçekleşeceğini pekiştirir. Bu, kıyametin başlangıcının ani ve kesin bir olay olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vâhid (وَاحِد), 'tek, biricik' demektir. Ayetteki 'vâhideh' (وَٰحِدَةٌ) kelimesi, sura üflenmenin tek bir defada vuku bulacağını, bu olayın eşsizliğini ve bir daha tekrarlanmayacağını ifade eder. Bu, kıyametin başlangıcının kesinliğini ve tekliğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Vâhideh (وَٰحِدَةٌ) kelimesi, 'bir' veya 'tek' anlamında olup, 'nefha' (üfleme) kelimesini niteleyerek bu eylemin sadece bir kez gerçekleşeceğini belirtir. Bu vurgu, kıyametin başlangıcının ani ve tekil bir olay olduğunu, herhangi bir gecikme veya tekrarın söz konusu olmadığını gösterir.