Hâkka Sûresi 50. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Hâkka 50Cüz 29 · Sayfa 568

Hâkka Sûresi 50. Âyet

الحاقة

Ve-innehu lehasratun ‘alâ-lkâfirîn(e)

Şüphesiz Kur'an, kafirler için mutlaka bir pişmanlık sebebidir.

Bu ayet, Kur'an'ın inkarcılar için bir 'hasret' (üzüntü, pişmanlık) kaynağı olduğunu ifade etmektedir. Ayet, Kur'an'ın hakikatini reddedenlerin ahirette karşılaşacakları durumu ve dünyadaki kayıplarını vurgulamaktadır.

1لَحَسْرَةٌh-s-r

Kök:ح س ر—Ayette, inkarcıların Kur'an'ı reddetmelerinden dolayı duyacakları derin üzüntü, pişmanlık ve kayıp hissini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hasret kelimesi, bir şeyin elden çıkmasından dolayı duyulan şiddetli pişmanlık ve üzüntü anlamına gelir. Ayetteki bağlamda, inkarcıların Kur'an'ın getirdiği hidayeti kaçırmaları ve bunun sonucunda ahiretteki azabı görmeleriyle ortaya çıkacak derin pişmanlığı ifade eder. Bu, telafisi mümkün olmayan bir kayıp hissini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Hasret, burada 'nedamet' (pişmanlık) anlamındadır. İnkarcılar, Kur'an'ın hakikatini inkar ettikleri için kıyamet günü büyük bir pişmanlık duyacaklardır. Bu pişmanlık, dünyada iken iman etme fırsatını kaçırmış olmalarından kaynaklanacaktır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Hasret, bir şeyin elden çıkmasıyla duyulan şiddetli keder ve üzüntüdür. Ayetteki 'lâ-hasretun' ifadesi, inkarcıların Kur'an'ın hakikatini reddetmeleri sebebiyle ahirette karşılaşacakları azap ve mahrumiyet karşısında duyacakları tarifsiz pişmanlığı ve kederi anlatır. Bu, onların dünyadaki tercihlerinin acı sonucudur.

2ٱلْكَـٰفِرِينَk-f-r

Kök:ك ف ر—Allah'ın ayetlerini, peygamberlerini ve Kur'an'ın hakikatini örten, inkar eden ve reddeden kimseleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Küfrün asıl anlamı, bir şeyi örtmektir. Şeriat dilinde ise, Allah'ın birliğini, peygamberliğini veya şeriatın hükümlerini inkar etmek anlamına gelir. Bu ayetteki 'el-kâfirîn' ifadesi, Kur'an'ın ilahi bir kitap olduğunu ve getirdiği hakikatleri bile bile reddeden, üzerini örten kimseleri kasteder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu'ya göre 'küfr', Kur'an'da Allah'ın lütuflarını ve işaretlerini görmezden gelmek, nankörlük etmek ve hakikati örtmek anlamında merkezi bir kavramdır. Ayetteki 'el-kâfirîn', Kur'an'ın getirdiği ilahi mesajı ve hidayeti bilinçli olarak reddeden, böylece kendilerini ilahi rahmetten mahrum bırakan kişileri ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Kâfirler, Allah'ın birliğini ve peygamberin getirdiği dini inkar edenlerdir. Ayetteki 'el-kâfirîn', Kur'an'ın hakikatini kabul etmeyip onu yalanlayan, böylece kendilerini ahiret azabına müstahak kılan kimselerdir. Onlar için Kur'an, dünyada reddettikleri bir hakikat olduğu için ahirette bir pişmanlık kaynağı olacaktır.

Hâkka Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

"Hasret", sadece "üzüntü" değil, "elden kaçırılan fırsatın, ulaşılamayan hedefin, kaybedilen nimetin verdiği derin acı ve pişmanlık" anlamına gelir.

Bu dünya hayatında Allah (c.c.) kitabından öğüt almayıp, kendi varlığında bu hakikati örtüp gizleyen için bir daha ele gemneyecek pişmanlık ve hasret olacaktır. Onun içinden bu zati hakikatleri idrak ve nüfüz edebilmek için irfani çalışmalar yapılması elzem olduğu açıktır. (M.D.)

Kâfirlerin "küfür" istidadında halk edilmiş olmaları (a'yân-ı sâbitelerinin gereği), onların dünyada Kûr'ân'ı yalanlamalarına yol açar. Ancak bu, onların mazereti değildir; çünkü onlar, kendi tercihleriyle (ihtiyarî fiilleriyle) bu istidatlarını açığa çıkarırlar. Âhirette duyacakları hasret, işte bu ezelî istidatlarının bir sonucu olarak, hakikati kaçırmış olmanın acısıdır. Füsûs'ül-Hikem'in "Üzeyr Fassı"nda işlenen "isti'dâd-ı gayr-i mec'ûl" (kılınmamış istidat) kavramı, bu derin sırrı anlamaya yardımcı olur.

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç