A'râf Sûresi 117. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vahy kelimesi, gizli ve hızlı bir şekilde işaret etmek anlamına gelir. Allah'tan gelen vahy ise, peygamberlere özel bir bildirim şeklidir. Bu ayette 'evhaynâ' fiili, Allah'ın Musa'ya asasını atması emrini gizli ve süratli bir şekilde bildirmesini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Vahy, Kur'an'da Allah'ın insanlara, özellikle peygamberlere mesajlarını iletme biçimini ifade eden merkezi bir kavramdır. Bu ayetteki kullanımı, ilahi iradenin doğrudan ve kesin bir şekilde Musa'ya iletildiğini gösterir, bu da asanın mucizevi dönüşümünün ilahi bir emirle gerçekleştiğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Elkı (أَلْقِ) fiili, bir şeyi yere bırakmak, atmak anlamına gelir. Burada Musa'ya asasını yere atması emredilmektedir ki bu, mucizenin başlangıcıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Elkı, bir şeyi fırlatmak, atmak manasındadır. Ayetteki 'elkı asâke' ifadesi, Musa'ya asasını yere bırakması talimatını mecazi olarak değil, doğrudan bir eylem olarak ifade eder ve bu eylemle ilahi kudretin tecellisi başlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Asâ (عَصَا), dayanılan, destek alınan değnektir. Musa'nın asası, onun hem günlük hayatında kullandığı bir nesne hem de Allah'ın kudretini gösteren bir mucize aracıdır. Bu ayette, asanın sıradan bir nesneden ilahi bir mucizeye dönüşümünün başlangıcıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Asâ kelimesi, Kur'an'da genellikle peygamberlerin mucizeleriyle ilişkilendirilen bir nesnedir. Musa'nın asası, sihirbazların hilelerini boşa çıkaran ve ilahi gücün sembolü olan bir araç olarak öne çıkar. Ayetteki 'asâke' ifadesi, bu özel asanın mucizevi dönüşümünü işaret eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Telkafu (تَلْقَفُ), bir şeyi hızla ve çabucak yutmak, kapmak demektir. Bu ayette, Musa'nın asasının sihirbazların uydurduklarını (sihirlerini) süratle yutmasını, yani etkisiz hale getirmesini ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): L-k-f kökünden gelen telkafu, bir şeyi aceleyle ve şiddetle yutmak, kapmak anlamındadır. Bu bağlamda, Musa'nın asasının sihirbazların ip ve değneklerini yılan gibi yutarak onların sihrini tamamen ortadan kaldırmasını ve batılın hak karşısındaki yenilgisini sembolize eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Efeke (أَفَكَ) fiili, bir şeyi aslından çevirmek, yalan söylemek, iftira etmek ve gerçeği saptırmak anlamlarına gelir. Ayetteki 'mâ ye'fikûn' ifadesi, sihirbazların gerçek olmayan, aldatıcı ve uydurma sihirlerini, yani göz boyamalarını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İfk (إِفْك), gerçeği tersine çevirmek, yalan ve batıl olanı hak gibi göstermektir. Sihirbazların 'yefikûn' fiiliyle yaptıkları, göz yanıltması ve aldatmacadan ibaret olan, hakikati olmayan eylemleridir. Musa'nın asası ise bu uydurmaları yutarak onların batılını açığa çıkarmıştır.