A'râf Sûresi 135. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Keşf kelimesi, bir şeyin üzerindeki örtüyü kaldırmak, gizli olanı açığa çıkarmak anlamına gelir. Ayetteki 'keşefnâ anhumu'r-ricze' ifadesi, Allah'ın Firavun kavminin üzerindeki azabı kaldırması, yani o azabın sıkıntısını gidermesi anlamında kullanılmıştır. Bu, bir musibetin veya sıkıntının giderilmesi durumunu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Keşf, burada 'izâle' (giderme) anlamındadır. 'Keşefnâ anhumu'r-ricze', yani azabı onlardan giderdik, kaldırdık demektir. Bu, mecazi bir kullanımdır ve azabın fiziksel bir örtü gibi kaldırılmasından ziyade, onun etkisinin ortadan kaldırılmasını ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ricz, azap demektir. Bu ayetteki kullanımı, Firavun kavmine musallat olan tufan, çekirge, kurbağa gibi belaları ifade eder. Allah'ın onlara gönderdiği bu musibetler, birer ceza ve azap olarak nitelendirilmiştir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ricz, hem pislik hem de azap anlamına gelir. Kur'an'da genellikle azap anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'er-ricz', Firavun kavmine verilen ilahi cezaları, yani musibetleri ifade eder. Bu, onların isyanlarına karşılık gelen bir ilahi müdahaledir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Ricz, Kur'an'da genellikle ilahi bir ceza veya musibet olarak karşımıza çıkar. Firavun kıssasında olduğu gibi, Allah'ın isyankar kavimlere gönderdiği felaketleri ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir acı değil, aynı zamanda manevi bir kirlilik ve ilahi gazabın bir tezahürüdür.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ecel, bir şeyin sonu veya belirlenmiş süresi demektir. Ayetteki 'ilâ ecelin hum bâliğûhu' ifadesi, azabın belirli bir süreye kadar kaldırıldığını, bu sürenin de onların ulaşacakları bir vade olduğunu belirtir. Bu, Allah'ın onlara tövbe etmeleri için tanıdığı bir mühletin sınırını çizer.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ecel, bir şeyin nihayeti, sonu veya belirlenmiş zamanıdır. Bu ayetteki 'ecel', azabın kaldırılmasının geçici bir durum olduğunu, belirli bir vakte kadar devam edeceğini ve bu vadenin dolmasıyla azabın geri döneceğini ima eder. Bu, ilahi takdirin bir parçasıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Neks, bir şeyi çözmek, bozmak veya ahdi bozmak anlamına gelir. Ayetteki 'yenküthûn' ifadesi, Firavun kavminin azap kaldırıldığında verdikleri sözden dönmelerini, ahitlerini bozmalarını ifade eder. Bu, onların karakterindeki vefasızlığı ve nankörlüğü vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Neks, ahdi bozmak, sözden caymak demektir. Bu ayette, Firavun kavminin azap kendilerinden kaldırıldığında, Musa'ya iman etme ve İsrailoğullarını serbest bırakma sözlerinden dönmeleri kastedilir. Bu, onların ilahi uyarılara karşı gösterdikleri direnci ve ahde vefasızlıklarını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Neks kökü, Kur'an'da genellikle ahdin bozulması, verilen sözden dönülmesi bağlamında kullanılır. A'râf 135'teki 'yenküthûn', Firavun kavminin azap kalkınca hemen eski hallerine dönerek verdikleri sözü tutmamalarını, yani ahitlerini bozmalarını ifade eder. Bu, onların ahlaki zaafiyetini ve ilahi mesajlara karşı direnişini gösterir.